و گفت : « اى پيامبر خدا ، تو على را رها كردى و ما را بيرون كردى از مسجد . »
پيامبر فرمود : « من او را رها نكردم و من شما را بيرون نكردم و لكن خداى متعال او را واگذاشت و شما را بيرون كرد . » و در اين جمله ، گفتهء روشن او به على عليه السلام است كه فرمود : « منزلت تو نسبت به من مانند منزلت هارون است نسبت به موسى . »
( 1 ) علما پرسيدند : اين در كجاى قرآن است ؟
امام پاسخ داد : آن در قرآن است .
آنها درخواست كردند : آن را براى ما بخوان .
پس امام اين كلام خداى متعال را براى آنان خواند :
وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى وَ أَخِيهِ أَنْ تَبَوَّءا لِقَوْمِكُما بِمِصْرَ بُيُوتاً وَ اجْعَلُوا بُيُوتَكُمْ قِبْلَةً
« 1 » . اين آيه موقعيت هارون را نسبت به موسى ثبت مىكند و نيز موقعيت على عليه السلام را نسبت به پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله زمانى كه فرمود : « آگاه باشيد كه اين مسجد حلال نيست براى جنبى مگر براى محمد ( ص ) و آل او . »
علما آگاهى از آن را انكار كردند و به امام گفتند : اين توضيح و تفسير وجود ندارد . آيا شما خاندان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله چنين توضيح و تفسيرى داريد ؟
امام پاسخ داد : چه كسى آن را انكار مىكند و حال آن كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « من شهر علمم و على دروازهء آن است ، پس هر كه بخواهد وارد اين شهر شود بايد از دروازهء آن وارد شود . » پس در آنچه توضيح و شرح داديم نمونههايى از فضل و شرف على عليه السلام و تقدّم او در اسلام و انتخاب الهى و پاكى هست كه هيچ كس آنها را انكار نمىكند مگر شخص لجوج . و حمد مخصوص خداى تبارك و تعالى است . اين چهارمين دليل .
هامش
( 1 ) يونس / 87 .