( 1 ) اما پنجمين آيه ، اين كلام خداى عزّ و جل است :
وَ آتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ
« 1 » .
اين فضيلتى است كه خداى متعال مخصوص آنان كرده و آنها را بر همهء امّت برترى داده است . وقتى اين آيه نازل شد ، پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود :
« فاطمه را نزد من فرا خوانيد . » فاطمه را فراخواندند و آن حضرت فرمود : « اى فاطمه . » گفت : « لبّيك اى رسول خدا . » پس فرمود : « اين فدك است كه با اسب و ركاب تصاحب نشده و لذا مخصوص من است و ديگر مسلمين سهمى در آن ندارند ، و من آن را به تو بخشيدم طبق فرمانى كه خدا به من داده است . پس اين را براى خود و فرزندانت بگير . » اين دليل پنجم .
اما آيهء ششم ، اين قول خداى متعال است كه مىفرمايد :
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
« 2 » ( بگو - اى پيامبر - به مردم كه من مزدى از شما نمىخواهم مگر دوستى نزديكانم ) . اين خصيصهاى براى پيغمبر تا روز قيامت است و مخصوص براى اهل بيت است جداى از ديگران . از اين جهت است كه خداى متعال حكايتى از پيامبرش نوح بيان مىكند :
وَ يا قَوْمِ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مالًا إِنْ أَجرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَ ما أَنَا بِطارِدِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ وَ لكِنِّي أَراكُمْ قَوْماً تَجْهَلُونَ
« 3 » ( گفت : اى قوم ، من از شما مال و منال نمىخواهم ، مزد من با خداست ، و من هرگز آن مردم با ايمان را از خود دور نمىكنم ، همانا آنان به شرف ملاقات حق مىرسند ولى به نظر من شما خود مردمى نادان هستيد ) . خداوند از هود نيز نقل مىكند كه گفت :
يا قَوْمِ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى الَّذِي فَطَرَنِي أَ فَلا تَعْقِلُونَ
« 4 » ( اى قوم ، من مزدى از شما نمىخواهم ، مزد من با كسى است كه مرا آفريده است . آيا تعقل
هامش
( 1 ) اسراء / 26 .
( 2 ) شورى / 23 .
( 3 ) هود / 29 .
( 4 ) هود / 51 .