( 1 ) عصر امام رضا عليه السّلام از نظر مناظرات و احتجاجاتى كه در ميان شخصيتهاى بزرگ دينى مكاتب اسلامى و ديگران گسترش يافته بود مشهور است . بحثهاى سخت در ميان محققين دينى مخصوصا دربارهء اساس دين رخ مىداد . كتابهاى كلامى و ديگر كتابها پر از چنين بحثهاى تند همراه با دلايلى است كه متكلّمان براى اثبات عقايد خود ارائه مىكردند .
يكى از مطالبى كه منجر به بحثهاى تند و مذاكره بين شيعيان و سنّيان مىشد موضوع امامت بود . شيعيان معتقد بودند امامت نيز شبيه رسالت موضوعى انتخابى نيست كه جامعه آن را انتخاب كند ، بلكه تعيين آن با خداى تبارك و تعالى است كه انتخاب مىكند از ميان بندگان صالح خود كسى را كه قلبش را با ايمان امتحان كرده است . همچنين آنها شرايطى دارند از جمله اينكه امام بايد مصون از خطا باشد ، داناتر از همهء افراد جامعه باشد ، عالمتر از همه
حياة الامام علي بن موسى الرضا ( ع ) ( پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي ) — صفحة 169
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص١٦٩