( 1 )
( 302 مكرّر 3 ) نامهء خالد بن وليد به ابو عبيدهء جرّاح
الأزدى ( دو نسخهء پاريس ) ورق 20 / ب ( 58 / الف ) .
خالد ، همراه نامهاى كه براى مسلمانان شام فرستاد ، به ابو عبيده نوشت :
به نام خداوند بخشايندهء بخشايشگر
به ابو عبيدهء جرّاح از خالد بن وليد ( 1 ) ؛ درود بر تو . من همراه تو خداوندى را مىستايم كه جز او خدايى نيست . اما بعد ، من به راستى از خدا مىخواهم كه در روز هراس ، به ما و تو آرامش دهد و در اين جهان ، نيروى خوددارى از گناه ، عطا كند . نامهء جانشين پيامبر خدا ( ص ) كه به من فرمان مىدهد تا به سوى شام رهسپار گردم و سرپرستى لشكر و كار آنجا را به دست گيرم ، به من رسيد .
سوگند به خدا كه من آن را درخواست نكرده و نخواسته و در اين باره ، نامهاى به وى ننوشتهام .
و تو - كه رحمت خدا بر تو باد - بر همان سمتى كه بودى ، خواهى ماند . كسى از فرمان تو سر نتواند پيچيد و بر خلاف انديشهء تو ، رفتار نخواهد كرد ؛ و بى ( رأى ) تو هيچ كارى انجام نخواهد پذيرفت . تو يكى از بلندپايگان مسلمانانى كه كسى نمىتواند برترى تو را ناديده گيرد و از انديشهات بىنياز گردد . خداوند ، نعمت احسانى را كه ما و تو از آن برخورداريم ، به كمال رساناد ؛ و در برابر عذاب آتش ، ما را از بخشايش خويش بهرهمند سازاد . درود و رحمت آفريدگار بر تو باد .
1 . گويا خالد براى بزرگداشت ابو عبيده ، در نامهء خود ، نام او را پيش از نام خود آورده است . - م .
( 2 )
( 302 مكرّر / 4 ) نامهء أبو بكر به ابو عبيده ، دربارهء آگاه نمودن او از فرمانروايى خالد بر وى
الأزدى ( دو نسخهء خطّى پاريس ) ورق 23 / ب ( 44 / الف ) .
أبو بكر به ابو عبيدهء جراح ( ر . ض ) نوشت :
به نام خداوند بخشايندهء بخشايشگر