واز جمله جسارات شنيعه خلافت مآب آن است كه ( حيّ على خير العمل ) را - كه جزء اذان بود - از اذان خارج ساخت .
أبو الحسن آمدى - كه از أئمة منقدين وأساطين دين قوم است - تحريم عمر ( حيّ على خير العمل ) را به عمر حتماً نسبت كرده ، ومجال وياراى ردّ وانكار آن نيافته ، ناچار به مفاد : ( الغريق يتشبث بكلّ حشيش ) دست به تأويل ركيك وتوجيه سخيف زده در “ ابكار الأفكار “ گفته :
أما تحريمه للمتعتين وحيّ على خير العمل ; إنّما كان لأنه ظهر عنده المحرّم لذلك بعد الجواز ، والمجتهد تبع لما أوجبه ظنّه ( 1 ) .
واصفهانى وقوشجى وتفتازانى هم تحريم عمر ( حيّ على خير العمل ) را در مطاعن خلافت مآب ذكر نمودهاند ، وبه مقام جواب جسارت بر ردّ آن نكرده .
هامش
1 . أبكار الأفكار : 478 ( نسخه عكسي ) ، و 3 / 555 - 556 ( چاپ بيروت ) .