أما تذكر - يا أمير المؤمنين ! - إذ أنا وأنت في سرية فأجنبنا ، فلم نجد ماءً ، فأما أنت فلم تصلّ ، وأما أنا فتمعّكت في التراب وصلّيت ، فقال النبيّ صلى الله عليه [ وآله ] وسلم : « إنّما يكفيك أن تضرب بيديك الأرض ، ثمّ تنفخ ، ثمّ تمسح بهما وجهك وكفيك » ، فقال عمر : اتق الله يا عمار ! فقال : إن شئت لم أحدّث به ؟ !
قال الحكم : وحدّثنيه ابن عبد الرحمن بن أبزي ، عن أبيه مثل حديث ذرّ .
قال : وحدّثني سلمة ، عن ذرّ - في هذا الإسناد الذي ذكر الحكم - قال : فقال عمر : نولّيك ما تولّيت ( 1 ) .
حاصل آنكه : روايت است از سعيد بن عبد الرحمن از پدرش كه : مردى آمد نزد عمر وگفت : من جنب شدم وآب نيافتم ، عمر گفت : نماز مكن ، عمار گفت كه : آيا ياد نمىكنى كه من وتو هر دو در سريه بوديم وجنب شديم وآب نيافتيم ، اما تو نماز نگزاردى ، واما من پس غلطيدم در خاك ( 2 ) ونماز گزاردم ، پس فرمود پيغمبر خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) : « جز اين نيست كه كافى بود تو را كه بزنى دست خود را به زمين ، پس نفخ يد كنى ( 3 ) پس مسح كنى به آن روى خود را وهر دو كف دست خود را » گفت عمر : از خدا بترس
هامش
1 . [ الف وج ] باب التيمم . [ صحيح مسلم 1 / 193 ] .
2 . ( در خاك ) در حاشية [ الف ] به عنوان تصحيح آمده است ودر [ ج ] نبود .
3 . در [ ج ] به جاى ( نفخ يد كنى ) آمده است : ( پس بيفشانى ) .