مجلد أول مكتوبات ( 1 ) شيخ احمد سرهندى - كه أو را مجدّد الف ثاني مىدانند - مذكور است :
وطعن كردن در أصحاب في الحقيقة طعن كردن است بر پيغمبر خدا صلى الله عليه [ وآله ] وسلم جلّ شأنه ( 2 ) ، ما ( 3 ) آمن برسول الله [ ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ] من لم يوقّر أصحابه ، چه خبث اينها منجر به خبث صاحب ايشان مىشود ، نعوذ بالله سبحانه من هذا الاعتقاد السوء .
أيضاً ; شرايعى كه از راه قرآن وأحاديث به ما رسيده است به توسط نقل ايشان است ، هرگاه ايشان مطعون باشند نقل ايشان نيز مطعون خواهد بود ، واين نقل مخصوص به بعض دون بعض نيست ، بل كلّهم في العدالة والصدق والتبليغ سواء ، پس طعن ايشان ( 4 ) أيّ واحد كان منهم مستلزم طعن در دين است ، والعياذ بالله سبحانه منه .
واگر طاعنان بگويند كه : ما هم متابعت أصحاب مىكنيم ، لازم نيست كه
هامش
1 . اطلاعى از نسخه چاپى يا خطى كتاب در دست نيست ، توضيحي در مورد كتاب ومؤلف آن در طعن أول عمر گذشت ، ودر طعن دوازدهم صحابه نيز توضيحي خواهد آمد .
2 . عبارت ( جلّ شأنه ) مربوط به لفظ جلاله ( خدا ) - كه مضاف اليه ( پيغمبر ) است - مىباشد .
3 . در [ الف ] اشتباهاً : ( مَن ) آمده است .
4 . در [ الف ] ( ايشان ) خوانا نيست .