از اين عبارت ظاهر است كه : سبب عزل عمر خالد را آن بود كه خالد مال را براي خود تقسيم مىكرد وبه سوى أبى بكر حساب نمىفرستاد ، وتقدم بر أبى بكر مىكرد وأمور منكره خلاف رأى أبى بكر به عمل مىآورد كه از جمله آن قتل مالك بن نويرة ونكاح زوجه اش بود ; وأبو بكر از آن كاره وناخوش بود وبه همين سبب أبو بكر عرض دية بر متمّم بن نويرة نمود وامر كرد خالد را به طلاق زوجه مالك ، وعمر انكار مىكرد اين را وشبه آن را .
فلله الحمد كه از اينجا هم كمال بطلان تسويلات مخاطب واسلاف أو براي تصويب فعل خالد ظاهر شد ، وواضح گرديد كه آن حسب رأى خود خليفه أول وخليفه ثاني بي أصل محض است .
واز روايت مالك بن انس - كه زبير بن بكّار نقل كرده - ظاهر است كه : خالد خلاف رأى خليفه أول وثاني تصرف ناحق در أموال مىكرد تا آنكه خليفه ثاني أو را عزل كرد ، وهرگاه خليفه ثاني بعد موت خالد رحمت بر خالد فرستاد طلحة بن عبيد الله شعري خواند كه غرض از آن تبيين اين معنا است كه : خليفه ثاني در حال حيات خالد منغض ومكدّر از أو بود وبه راه
تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي ) — صفحة 340
مساهمون: سيد محمد قلي موسوي نيشابوري كنتوري لكهنوي
ص٣٤٠