نمى تواند شد ، وموجب ترك روايت أو از جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) نمىتواند گرديد ، وقول أبو موسى كه به عمر گفته : ( ما الذي أحدثتَ في شأن النسك ؟ ) وعمر انكار آن نكرده كافى است ، يعنى براي اثبات بطلان اين حكم عمر ، وعدم صحت آن ونبودن آن در عهد سابق وافى [ است ] .
وتشبث خلافت مآب به آية كريمه : ( وَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلّهِ ) ( 1 ) مدفوع است به آنكه اتمام حج وعمره همان است كه جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) تعليم آن فرموده باشد ، وبر آن جناب اين آية نازل شده ، وآن حضرت مأمور شده [ به ] بيان چيزى كه نازل شده بر آن حضرت ; حاصل آنكه تفسير خلافت مآب اتمام حج وعمره را به مزعوم خود [ مخالف با ] ارشاد جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) است ، پس اصغا را نشايد ، وتمسك به آن نبايد .
واما تمسك خلافت مآب به عدم احلال جناب سرور كائنات ( صلى الله عليه وآله وسلم ) قبل نحر هدى در منع فسخ حج ; پس جواب آن [ را ] دختر نيك اختر خود خلافت مآب از جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) نقل فرموده ، عجب كه خلافت مآب به حضرت حفصة هم رجوع نياوردند ، ومثل استعلام مسأله مدت صبر زنى كه زوج أو غائب باشد ( 2 ) ، استفسار اين مسأله از آن ملاذ الخليفة نفرمودند !
هامش
1 . البقرة ( 2 ) : 196 .
2 . در طعن چهارم عمر گذشت ، مراجعه شود به : السنن الكبرى للبيهقي 9 / 29 ، كنز العمال 16 / 573 .