تحقيق كه مىدانى كه خدا حرام كرده است بر ما اهل بيت صدقات را ، و نيز مىدانى آنچه عطا كرده است حق تعالى ما را از غنائم در قرآن از سهم ذوى القربى ، بعد از آن خواند بر او قول او تعالى كه ترجمه اش اين است :
بدانيد كه به تحقيق ( 1 ) آنچه غنيمت گرفتيد از چيزى ، پس به درستى كه براى خدا است خمس آن و براى رسول و براى ذوى القربى و يتامى .
پس گفت به آن حضرت ، ابوبكر : پدر و مادرم فداى تو و پدر و پسران تو باد كه من مىشنوم و اطاعت مىكنم كتاب خداى تعالى را و حق رسول او را و حق قرابت او را ، به درستى كه مىخوانم از كتاب خدا آنچه كه تو مىخوانى از آن ، و نرسيد علم من به آنكه اين سهم كامل از خمس تسليم كرده مىشود به شما ، گفت آن حضرت : آيا براى تو و اقرباى تو است ؟ گفت : بلكه انفاق مىكنم بر شما از آن و صرف مىكنم باقى را در مصالح مسلمين ، گفت : نيست اين حكم خدا ، پس گفت : اين حكم خداست ، پس اگر رسول خدا صلى الله عليه [ وآله ] و سلم عهد كرده باشد به سوى تو در اين معنا عهدى را و واجب كرده باشد آن را براى شما از روى حق ، تصديق تو كنم و تسليم كنم كل آن را به سوى تو ، و به سوى اهل تو ، گفت : به درستى كه رسول خدا صلى الله عليه [ وآله ] و سلم عهد نكرده است به سوى من در اين معنا چيزى مگر اينكه به درستى كه شنيدم من كه مىگفت - هرگاه كه نازل شد آيه خمس كه - : شادمان شويد اى آل محمد [ ص ] پس به تحقيق كه آمد شما را غنى ، گفت ابوبكر :
هامش
1 . ( به تحقيق ) در حاشيه [ الف ] به عنوان تصحيح آمده است .