از اين روايات به صراحت تمام معلوم شد كه حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله و سلم ) به جناب امير ( عليه السلام ) حكم فرمود كه : ابوبكر را به نزد من برگردان ، و آن جناب او را از راه به خدمت آن جناب برگردانيد ، و ابوبكر به خدمت جناب رسول خدا ( صلى الله عليه وآله و سلم ) آمد ، پس ثابت شد كه از امارت حاج هم معزول شد ، و اگر معزول نشدى ، حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله و سلم ) حكم به ردّ او نمىدادى ، بلكه مىفرمودى كه : ابوبكر بر امارت حج بماند و برود ، و جناب امير ( عليه السلام ) سوره برائت را برساند .
از حكم به ردّ نمودن او چه سود بود ؟ و از اينجا است كه فضل بن روزبهان ردّ ابوبكر را كه علامه حلى ذكر كرده حيث قال :
ونفّذه لأداء سورة البراءة ثم ردّه . ( 1 ) انتهى .
عين عزل او از امارت حج دانسته ، چنانچه به جواب علامه حلى ، از دليل و حجت عاجز آمده ، زبان به سبّ و شتم گشاده ، و در پى تجهيل ائمه خود فتاده و گفته :
و من غاية جهلك بالأخبار إنك تدّعي : إنه لمّا لحقه علي [ ( عليه السلام ) ] رجع قبل الحجّ ; فيا أيّها الجاهل ! من حجّ تلك السنة ؟ [ إن رجع أبو بكر ؟ أتدّعي أن عليّاً [ ( عليه السلام ) ] كان أمير الحاجّ تلك السنة و ] ( 2 ) تخالف الخبر المتواتر ؟ أم تدّعي : أنه لم ‹ 176 › يحجّ في سنة تسع
هامش
1 . نهج الحق : 265 .
2 . الزيادة من [ ب ] واحقاق الحق .