قال : طعن اوّل :
آنكه روزى ابوبكر بالاى منبر پيغمبر ( صلى الله عليه وآله ) برآمد تا خطبه خواند ، امام حسن ( رضي الله عنه ) و امام حسين ( رضي الله عنه ) [ ( عليهما السلام ) ] گفتند : « يا أبا بكر ! انزل عن منبر جدّنا » .
پس معلوم شد كه ابوبكر لياقت اين كار [ را ] نداشت .
جواب : امامين در زمان خلافت ابوبكر بالاجماع صغيرْ سن بودند ; زيرا كه تولد امام حسن [ ( عليه السلام ) ] در سال سوم از هجرت است ، در رمضان ، و تولد امام حسين [ ( عليه السلام ) ] در سال چهارم است ، در شعبان ، و وفات پيغمبر خدا صلى الله عليه [ وآله ] و سلم در اول سال يازدهم است ; پس اقوال و افعالى كه در وقت صغرِ سن ‹ 9 › از ايشان به صدور آمده شيعه آن را اعتبار مىكنند و احكام بر آن مترتب مىسازند ; يا به سبب صغر سن معتبر نمىدانند و احكام بر آن متفرع نمىكنند ؟ ( 1 )
هامش
1 . [ الف و ب ] جواب اين طعن را شاه صاحب از “ مرافض الروافض “ سرقت نمودهاند ، و اصل عبارتش اين است :
چون ابوبكر صديق بالاى منبر برآمد كه خطبه بخواند ، امام حسن و امام حسين رضى الله عنهما [ ( عليهما السلام ) ] گفتند : اين مقام ، مقام جدّ ما است ، تو را لياقت آن نيست .
جواب : بعد از تسليم [ آن دو ] رضى الله عنهما در زمان خلافت ابوبكر صديق . . . صغير بودند ، پس اقوال و افعال كه در وقت صغر از ايشان به صدور آمده ، رَفَضه آن را اعتبار مىكنند و احكام و آثار بر آن مرتب مىسازند و يا به سبب صغر سن معتبر نمىدارند و احكام بر آن متفرع نمىكنند ؟
بر تقدير اول ترك تقيه كه نزد ايشان از واجبات است لازم مىآيد . . . الى آخر . ( 12 ) . [ مرافض الروافض : لم نعلم بطبعه ، ولا نعرف له نسخة فعلا ، نقل عنه الشيخ الأميني في الغدير 1 / 142 فقال : حسام الدين بن محمد با يزيد السهارنپوري ، صاحب مرافض الروافض ] .