آبرو ، خائف از ضرر در زندگى ، وهمچنين در برف ، باران ، سرما ، باد وگل
آلود بودن . البتة آنان شرايطى را نيز ذكر مى كنند .
5 - جماعتى از أصحاب حديث وبرخى از أصحاب شافعي وغيره :
اينان معتقدند كه جمع در حضر براي انجام حاجتي مطلقا جايز است ،
ما دام كه به عنوان عادت اتخاذ نشود .
6 - قول ابن شبرمه : أو جمع بين صلاتين را به هر جهت ولو بدون
حاجت جايز مى داند ، ما دام كه عادت نشود .
7 - " ابن منذر " ونيز " ابن سيرين " - بنا به نقل " قفال " - : اين دو ، جمع در
حضر را به طور مطلق وبدون هيچ قيدى جايز مى دانند . ( 1 )
چنان كه ثابت شد ، قول حق كه روايات صحيح آن را تأييد مى كند
ومطابق اطلاق قرآن كريم است ، همين قول مى باشد واماميه نيز به تبع
أهل بيت ( عليهم السلام ) از همين مذهب پيروى مى كنند .
تحرير اين رساله در هشتم صفر الخير 1415 مطابق با 27 / 4 / 1373
هجرى شمسي به پايان رسيده است .
والحمد لله رب العالمين
هامش
1 . براي مدارك اين أقوال ، ر . ك : الفقه على المذاهب الأربعة ، المغنى ، الشرح الكبير ، المجموع ،
حلية الأولياء ، وغير اينها .