استخفاف به سنت تنفل ( 1 ) است ، نه بيشتر . بنابراين ، با انجام نوافل ، ديگر
مشكلى باقي نمى ماند .
البتة بحث از فضيلت أوقات نماز ، خود محتاج فرصتى ديگر است كه
در ميان فقهاى شيعه نيز نظرات مختلفي ابراز شده است ، وآنچه ذكر شد ،
مفاد روايات صحاح أهل تسنن مى باشد .
خلاصهء أقوال فقها در جمع بين صلاتين
در پايان ، أقوال فقها در مورد جمع بين صلاتين ، به اين صورت
خلاصه مى شود :
1 - قول حنفيه : آنها قائل به عدم جواز جمع بين صلاتين هستند ، نه در
سفر ونه در حضر ، به هر عذرى ، مگر در دو مورد : يكى در عرفه
وديگرى در مزدلفه ، آن هم با شرايط خاص .
2 - مشهور شافعيه : آنها قائل به جواز جمع هستند ، براي مسافر ودر
باران وبرف ، آن هم با شرايطى . به نظر آنان ، به خاطر تاريكى شديد ، باد ،
ترس ومرض ، جمع جايز نيست .
3 - مشهور مالكيه : آنها أسباب جمع را از اين قرار مى دانند : سفر ،
بيمارى ، باران ، گل آلود بودن با تاريكى آخر ماه ، ودر عرفه ومزدلفه براي
حجاج با شرايطى .
4 - قول حنابله : آنها در اين موارد جمع را جايز مى دانند : در عرفه
ومزدلفه ، براي مسافر ، بيمار ، زن شيرده ، زن مستحاضة ، سلس البول ( 2 ) ، عاجز
از طهارت آبى يا تيمم ، عاجز از شناخت وقت ، خائف بر نفس يا مال يا
هامش
1 . نماز نافله خواندن .
2 . كسى كه بي اختيار ، بول از أو خارج مى شود .