" حميد طويل " مى گويد : " موسى " پسر " انس " به پدرش گفت : اى ابا
حمزه ! " حجاج " در اهواز براي ما خطبه خواند وما با أو بوديم . پس
طهور را ياد كرد وگفت : " صورتها ودستهايتان را بشوئيد وسر
وپايتان را مسح بكشيد ، براستى كه هيچ چيز از پسر آدم نزديك تر به
خبث أو نيست از پاهايش . پس باطن پاها وظاهرشان وعراقيب ( 1 )
آنها را بشوئيد " . انس گفت : خدا راست گفت و " حجاج " دروغ گفت .
خدا مى فرمايد : " سر وپايتان را مسح كنيد " . " حميد طويل " گفت :
" انس " خودش هر گاه دو قدمش را مسح مى كرد ، مرطوب مى نمود . ( 2 )
تمام رواة اين حديث نيز توثيق شده اند ، ( 3 ) كما اين كه " ابن كثير " در
تفسير خود به صحت سند اعتراف مى كند .
چنان كه مى بينيد " أنس " صحابي رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) كسى را كه شستن پا را
لازم مى داند وآن را شرعا در وضو واجب مى شمرد ، تكذيب مى كند
ومعتقد است خداوند وظيفة را مسح قرار داده است .
عن أبي جعفر ، قال :
إمسح على رأسك ، ( 4 ) بر سرت مسح بكش .
عن الشعبي ، أنه قال :
إنما هو المسح على الرجلين ، ألا ترى أنه ما كان عليه الغسل
هامش
1 . جمع العرقوب ، قطر الغليظ فوق عقبه .
2 . اين حديث را " سيوطى " در " الدر المنثور " ذيل آية وضو ، از طريق " سعيد بن منصور " و " ابن أبي
شيبه " نيز نقل مى كند .
3 . ر . ك : تهذيب التهذيب .
4 . تفسير طبري ، جزء 6 ، ص 82 .