و اما اينكه حقتعالى در قرآن فرمود كه : ميپرسند تو را يا محمّد ( ص ) از روح ، بگو روح از امر خدا است ؛ مراد از اين روح خلقتى است بزرگتر از جبرئيل و ميكائيل عليهما السّلام كه با رسول خدا و ائمه هدى است صلى اللَّه عليهم و او از ملكوت است .
و در اين باب كتابى تصنيف مينمايم كه در آن شرح معانى اين مجملات دهم ان شاء اللَّه تعالى و اللَّه اعلم .
باب ( شانزدهم ) اعتقاد در موت
« 1 » ابن بابويه رحمة اللَّه عليه گويد كه :
خدمت جناب امير عليه السّلام عرض شد كه صفت مرگ را براى ما بيان فرمائيد ، آن جناب فرمودند با خبرى را برخورديد ؛ مرگ يكى
هامش
( 1 ) فرموده است شيخ ابى عبد اللّه مفيد كه ابو جعفر ابن بابويه عنوان باب را بموت نموده است و ذكر نموده است غير آن را و بود سزاوار كه ذكر نمايد حقيقت موت را يا عنوان كند باب را بمآل موت و عاقبت اموات ، پس موت ضد حيات است كه باطل ميگردد با آن نمو و محال ميگردد احساس و آن حلول مىكند در محل حيات پس نفى مىكند آن را و آن از فعل خداوند تعالى است و نيست از براى احدى در آن صنعى و قادر نميباشد بر آن هيچ كس بجز خداوند تبارك و تعالى .
فرموده است خداوند سبحانه :وَ هُوَ الَّذِي يُحْيِي وَ يُمِيتُ( سوره مؤمن آيه 68 ) پس نسبت داده است خداوند تعالى زنده نمودن را بسوى خودش و نسبت داده است ميرانيدن را بسوى خودش و فرموده است حقتعالى كه :الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَياةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا( سوره ملك آيه 2 ) يعنى خداوند تعالى خلق نموده است موت و حيات را تا آنكه بيازمايد شما را كه كدام يك از شماها نيكوتر ميباشيد از حيثيت عمل پس حيات آن چيزى است كه مىباشد به آن