مقدمهاى كوتاه در زندگينامهء علّامهء حلّى قدّس سرّه
شيخ بزرگوار ، حامى دين و نابودكنندهء آثار مفسدين و تبهكاران ، جمال الدين ابو منصور حسن فرزند سديد الدين يوسف فرزند زين الدين على فرزند محمد فرزند مطهر حلّى ، معروف به علّامهء حلّى و علّامهء على الاطلاق « 1 » شيخ عاملى در تذكرة المتبحرين ، 224 ، گويد : شيخ علّامه جمال الدين ابو منصور ، حسن بن يوسف بن على بن مطهر حلّى ، عالم فاضل ، علّامهء دانشمندان ، محقق ، مدقّق ، ثقهء ، نقه ، فقيه ، محدّث و متكلّم هر مهارت ماهر جليل القدر و عظيم الشأن و داراى مرتبهاى و الا كه در فنون ، علوم عقلى و نقلى بىمانند است و فضايل و محاسن او از حدّ شمارش افزونتر است .
وى از محقق حلّى و محقق طوسى كلام و علوم عقلى و از بسيارى از دانشمندان عامّه و خاصّه ، ساير علوم را فراگرفت و محقق طوسى نيز از او فقه آموخت « 2 » .
حسن بن على بن داود ، در كتابش در آنجا كه از وى ياد مىكند ، گويد : بزرگ شيعه ،
هامش
( 1 ) . أعيان الشيعه ، ج 5 ، ص 396 .
( 2 ) . معجم رجال الحديث ، ج 5 ، ص 157 .