مطلب يكم فضيلتهاى معنوى آن جناب كه طى چند مبحث مطرح مىگردد
مبحث اول در ايمان آن حضرت است
امتياز اول در مورد فضايل نفسانى آن جناب در ارتباط با ايمان است كه هيچ فضيلتى با آن ، همطراز نيست ، چرا كه با وجود ايمان در نفس آدمى ، به نعمت جاويدان بهشت و رضوان الهى راه يافته و از عذاب دردناك ابدى و دوزخ ، رهايى مىيابد ، زيرا خداى متعال در بارهء شرك كه ضد ايمان است مىفرمايد : «
إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ
» ( سوره نساء ؛ 116 ) « يعنى بىترديد خداى عز و جل هرگز شرك را به آمرزش مقرون نخواهد كرد ، چرا كه شرك گناهى بس عظيم است و قابل آمرزش نيست ، امّا سواى شرك گناهى وجود ندارد كه قابل آمرزش نباشد » .
بنا بر اين وجود اقدس على عليه السّلام از شرك به خدا به دور بوده و همهء مسلمانان اتفاق و اجماع دارند كه على عليه السّلام از همهء صحابه پيشتر به ايمان سبقت گرفته « 1 » و او نخستين فردى
هامش
( 1 ) . تاريخ ابن عساكر ، ترجمة الأمام على بن ابى طالب عليه السّلام ، ج 1 ، ص 41 - 116 ، شمارهء 59 و 140 ؛ الغدير ، ج 3 ، ص 230 ؛ شرح نهج البلاغهء ابن ابى الحديد ، ج 4 ، ص 116 ، در شرح خطبهء 57 ؛ بحار الانوار ، ج 38 ، ص 201 ، باب 65 ؛ الاصابهء ابن حجر ، ج 2 ، ص 507 ؛ استيعاب ، در حاشيهء الاصابة ، ج 3 ، ص 27 ؛ مناقب خوارزمى ، ص 18 .