«
مِنْهُ »
» : « 1 » آيا آن كس كه بر بيّنه و بينش الهى است و شاهدى به همراه دارد . در بارهء اين آيه عبّاد بن عبد اللَّه اسدى گويد : شنيدم على عليه السّلام در حالى كه بر منبر بود ، فرمود : هيچ مردى از قريش نيست كه يك يا دو آيه در بارهء او نازل نشده باشد ، مردى از زير منبر برخاست [ و با نوعى استفهام كه گوياى طعن و حسد او بود ] گفت : در بارهء تو چه آيهاى نازل شده است ؟
على عليه السّلام كه از گفتهء او خشمگين شده بود ، فرمود : اگر اين سؤال در جمع اين مردم ، مطرح نشده بود ، هرگز تو را پاسخ نمىدادم ! اما واى بر تو ، مگر سورهء هود را نخواندهاى ؟ سپس آيهء كريمه را قرائت كرد و فرمود : آن كس كه بر بيّنه و بينش الهى است رسول خداست و من شاهد بر او هستم .
« 425 » خداى متعال مىفرمايد : «
وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ »
» : اى فرشتگان آنها را متوقف سازيد ، زيرا مورد سؤال قرار خواهند گرفت . از ابن عباس نقل شده است كه گفت :
در روز قيامت در بارهء ولايت على عليه السّلام از همهء مردم پرسش خواهد شد .
« 426 » از ابن عباس نقل شده است كه گفت : مراد از راستگويان در آيهء مباركهء : «
اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ
» : « 2 » از خدا بترسيد و با راستگويان باشيد . على بن ابى طالب عليه السّلام
هامش
( 1 ) . سوره هود ( 17 ) .
( 425 ) . كشف الغمّة ، ج 1 ، ص 315 ؛ خصائص الوحى المبين ابن بطريق ، فصل هشتم ، ح 87 - 88 ؛ الفردوس ديلمى ، حديث 89 ؛ تفسير حبرى ، ص 355 ، شمارهء 482 و 484 ؛ غاية المرام ، باب 5 ، ص 259 ؛ شواهد التنزيل ، ج 2 ، ص 106 ، ح 785 ؛ مناقب ابن شهر آشوب ، ج 2 ، باب ما تفرّد من مناقبه ، ص 152 ؛ تذكرة الخواص ، باب دوم ، ص 17 ؛ لسان الميزان ، ج 4 ، ص 211 ، شمارهء 559 ؛ فرائد السمطين ، ج 1 ، ص 79 ، باب 14 ، ح 47 ؛ صواعق المحرقه ابن حجر ، ص 79 .
( 426 ) . كشف الغمّة ، ج 1 ، ص 315 ؛ درّ المنثور ، ج 3 ، ص 290 ؛ ترجمة امام على بن ابى طالب عليه السّلام من تاريخ دمشق ابن عساكر ، ج 2 ، ص 422 ، ح 930 ؛ تذكرة الخواص سبط ابن الجوزى ، ص 16 ، باب دوم ؛ فرائد السمطين ، ج 1 ، ص 369 ، باب 68 ، ح 299 ؛ مناقب خوارزمى ، ص 28 ، حديث 273 ؛ شواهد التنزيل ، ج 1 ، ص 25 ) ، ح 350 به بعد .
( 2 ) . سوره توبه ( 119 ) .