اساتيد او
اين بزرگ انسان روحانى كتب فراوانى از خود ، به جاى گذارده و از گروه زيادى از دانشمندان عامّه و خاصه ، بهره گرفته و گروه فراوانى از علماى عامه و خاصه ، نزد وى دانش آموخته و از او استفاده كردهاند ، چنان كه اين مطلب از سلسلهء اجازات فريقين به وضوح فهميده مىشود .
علّامهء حلّى در آغاز تحصيل ، از محضر پر فيض پدرش ، سديد الدين يوسف و سپس از دائيش ، محقق حلّى صاحب شرايع الاسلام ، بهره گرفت . در عقليّات و رياضيات و ديگر علوم ، شاگرد محقق طوسى و كمال الدين ميثم بن على بحرانى و جمال الدين احمد بن طاوس حسنى و برادرش رضى الدين على بن طاوس بوده و نيز در خدمت جمع ديگرى از دانشمندان زمانش دانش آموخته است « 1 » .
پدر بزرگوارش كه به تعليم وى اشتياق فراوان داشت ، در همان ايام كودكى و طفوليتش معلّمى براى وى تعيين نمود نام او محرّم بود و از او تعهد گرفت تا قرآن و نوشتن را به او بياموزد . او قرآن را نزد استادش آموخت و كتابت را از او فراگرفت « 2 » .
شاگردان او
ابن فوطى در كتاب معجم الألقاب ، در ترجمهء عميد الدين عبد المطلب بن محمد بن على حسينى حلّى فقيه پسر خواهر علامه ، گويد : وى نزد دائيش مولانا جمال الدين حسن بن مطهر حلّى ، علم فقه را آموخت « 3 » .
و نيز جماعت زيادى كه از آن جملهاند : فرزندش فخر المحققين محمد و خواهرزادگانش ، سيد عميد الدين و سيد ضياء الدين اعرج حسينى مىباشند ، احاديث و روايات را از وى نقل كردهاند .
هامش
( 1 ) . رياض العلماء ، ج 1 ، ص 359 .
( 2 ) . مقدمه نهج الحق و كشف الصدق ، ص 10 .
( 3 ) . معجم الالقاب ابن فوطى .