كند .
2 - اگر خونى كه ديده بيشتر از ده روز باشد وهمه آن يك جور بوده وصفات حيض را
دارد ، بايد به گونه اى كه در " عادت وقتيه " گفته شد عادت خويشان خود را حيض وبقيه
را استحاضة قرار دهد .
3 - اگر بيش از ده روز خونى ببيند كه چند روز آن نشانه حيض وچند روز ديگر نشانه
استحاضة داشته باشد ، يكى از سه صورت را دارد :
الف - اگر مقدار خونى كه نشانه حيض دارد كمتر از سه روز وبيشتر از ده روز نباشد ،
همه آن را حيض قرار دهد .
ب - اگر خونى كه نشانه حيض دارد بيشتر از ده روز باشد ، بايد از نخستين روزى كه
خون أو نشانه حيض دارد حيض قرار دهد ودر شماره آن از خويشاوندان خود پيروى نمايد
وبقيه را استحاضة به شمار آورد ، وچنانچه خويشاوندان أو عادت مستقرى ندارند
بنابر احتياط بايد هفت روز را حيض وبقيه را استحاضة قرار دهد .
ج - اگر خونى كه نشانه حيض دارد از سه روز كمتر باشد ، بنابر احتياط در مقدار عادت
خويشان خود احتياط كند وبقيه را استحاضة قرار دهد .
4 - اگر پيش از گذشتن ده روز از قطع خونى كه نشانه حيض داشته بار ديگر خونى ببيند
كه آن هم نشانه حيض دارد - مثل آن كه پنج روز خون سياه ونه روز خون زرد ودوباره پنج
روز خون سياه ببيند - بنابر احتياط واجب در هر دو خون از كارهايى كه بر حائض حرام
است اجتناب نموده وبه وظايف مستحاضة عمل نمايد .
6 - ناسيه :
مقصود از " ناسيه " زنى است كه عادت خود را به طور كلى - هم وقت وهم عدد آن را -
فراموش كرده باشد .
" مسأله 443 " براي ناسيه چند حالت وجود دارد :
1 - اگر خونى كه ديده از سه روز كمتر واز ده روز بيشتر نباشد وهمه آن نشانه حيض
داشته باشد ، بايد همه را حيض قرار دهد ، واگر نشانه حيض نداشته باشد به احتياط عمل
كند .
2 - اگر از ده روز بيشتر بوده وهمه آن نشانه حيض نداشته باشد ، بايد روزهايى را كه
نشانه حيض دارد به شرط آن كه از سه روز كمتر واز ده روز بيشتر نباشد حيض وبقيه را
استحاضة قرار دهد .
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 88
مساهمون: الشيخ المنتظري
ص٨٨