3 - اگر بيشتر از ده روز خون ديده وداراى نشانه هاى حيض باشد ، بايد شماره عادت
خويشان خود را به طورى كه در " عادت وقتيه " گفته شده حيض وبقيه را استحاضة قرار
دهند ، ودر اين مورد احتياط مستحب آن است كه :
الف - اگر عادت خويشان أو هفت روز باشد هفت روز را حيض وبقيه را استحاضة
قرار دهد .
ب - اگر عادت خويشان أو كمتر از هفت روز باشد همان مدت را حيض قرار دهد ،
ودر تفاوت كمتر از هفت روز تا هفت روز را احتياط نمايد ، يعنى كارهايى را كه بر حائض
حرام است انجام ندهد وبه وظيفة مستحاضة عمل نمايد .
ج - اگر عادت خويشاوندان أو بيش از هفت روز - مثلا نه روز - باشد ، همان هفت روز
را حيض قرار داده ، ودر تفاوت بين هفت روز وعادت آنان - كه دو روز است - احتياط
كند .
4 - اگر از خونى كه بيش از ده روز ديده اند چند روز نشانه حيض وچند روز ديگر نشانه
استحاضة داشته باشد ، سه حالت دارد :
الف - اگر خونى كه نشانه حيض داشته كمتر از سه وبيشتر از ده روز نباشد ، همه آن
حيض است .
ب - اگر خونى كه نشانه حيض دارد كمتر از سه روز بوده ، بنابر احتياط واجب به اندازه
روزهاى عادت خويشاوندان احتياط كند وبقيه را استحاضة قرار دهد .
ج - اگر پيش از گذشتن ده روز از قطع خونى كه نشانه حيض داشته واز سه روز بيشتر
است بار ديگر خونى كه نشانه حيض دارد ببيند - مثل اين كه پنج روز خون حيض ونه روز
خون استحاضة ودوباره پنج روز خون حيض ببيند - بنابر احتياط واجب در هر دو خون
كارهايى كه بر حائض حرام است ترك وبه وظايف مستحاضة عمل نمايد .
5 - مبتدئه :
" مبتدئه " به زنى گفته مىشود كه براي نخستين بار خون مىبيند .
" مسأله 442 " براي مبتدئه چند حالت وجود دارد :
1 - اگر خونى كه ديده كمتر از سه روز وبيشتر از ده روز نباشد وهمه آن نشانه حيض
داشته باشد ، بايد همه را حيض قرار دهد ، واگر نشانه حيض نداشته باشد به احتياط عمل
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 87
مساهمون: الشيخ المنتظري
ص٨٧