مسائل ضمانت
الف - ضمانت عقدي :
" ضمانت عقدي " ضمانتى است كه با عقد وقرارداد خاصي حاصل مىشود ،
به اين صورت كه شخص ثالثى پرداخت بدهى فرد معينى را در روز معين به عهده بگيرد .
به كسى كه عهده دار پرداخت بدهى بدهكار شده " ضامن " مىگويند .
" مسأله 2347 " در ضمانت عقدي صيغه خاصي شرط نيست ، وهمين كه ضامن
مقصود خود را بفهماند وطلبكار بپذيرد كافى است ، وراضى بودن بدهكار شرط نيست .
" مسأله 2348 " در ضامن وطلبكار " عقل " ، " بلوغ " ، " اختيار " و " سفيه نبودن "
شرط است ، همچنين طلبكار نبايد به واسطه ورشكستگى توسط حاكم شرع از تصرف در
اموالش منع شده باشد . ولى اين شرطها در بدهكار نيست ، پس اگر كسى ضامن شود كه
بدهى بچه يا ديوانه ويا سفيه را بپردازد وطلبكار هم قبول كند ضمانت أو صحيح است .
" مسأله 2349 " ضمانت بايد بدون قيد وشرط باشد ، پس اگر أصل ضمانت معلق بر
شرطي شود صحت ضمانت محل اشكال است . همچنين اگر أصل ضمانت بدون شرط
باشد ولى پرداختن بدهى را مشروط به نپرداختن بدهكار نمايد - مثلا بگويد اگر بدهكار
قرض تو را نداد من مىدهم - ثبوت ضمانت محل اشكال است .
" مسأله 2350 " كسى كه انسان قصد ضمانت أو را دارد بايد پيش از قرارداد ضمانت
بدهكار باشد ، پس كسى كه مىخواهد وأم بگيرد تا هنگامى كه وأم نگرفته وبدهكار نشده
صحت ضمانت از أو محل اشكال است .
" مسأله 2351 " در صورتي ضمانت ثابت مىشود كه طلبكار وبدهكار وجنس بدهى
معين باشند ، پس اگر چند طلبكار يا چند بدهكار ويا چند بدهى وجود داشته باشد ، بايد
شخص طلبكار وبدهكار وبدهى معين شود .
" مسأله 2352 " اگر طلبكار طلب خود را به ضامن ببخشد ضامن نمىتواند از بدهكار