تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 384

مساهمون:

ص٣٨٤

مسائل مزارعه

" مزارعه " آن است كه مالك ، زمين كشاورزى خود را در اختيار كشاورز گذاشته تا در آن كشت كند ومقدار مشاعى از محصول را برابر قراردادى كه بين دو طرف بسته شده به مالك بپردازد . " مسأله 2162 " در مزارعه صيغه خاصي شرط نيست ودو طرف با هر زبانى مقصود خود را بفهمانند كافى است . " مسأله 2163 " مزارعه چند شرط دارد : 1 - مالك زمين را براي كشاورزى به كشاورز تحويل دهد وكشاورز نيز به همين منظور زمين را تحويل بگيرد . 2 - مالك وكشاورز عاقل ، بالغ وداراى قصد واختيار باشند وسفيه نبوده وتوسط حاكم شرع از تصرف در اموالشان منع نشده باشند ، ولى اگر كشاورز نخواهد مالي را مصرف نمايد شرط أخير در أو لازم نيست . 3 - همه محصول به يكى از آنان اختصاص داده نشود . 4 - سهم هر يك به طور مشاع - يعنى به صورت نصف يا ثلث ويا مانند آن - تعيين شود ، واگر قرار گذارند حاصل قطعه اى از زمين مال يك كدام وحاصل قطعه اى ديگر مال ديگرى باشد يا مالك به كشاورز بگويد : در اين زمين زراعت كن وهر چه خواستى به من بده مزارعه باطل است . 5 - مدتي كه قرار است زمين در دست كشاورز قرار گيرد كاملا تعيين شده وبه قدرى باشد كه محصول در آن به دست آيد . 6 - زمين قابل كشاورزى باشد ، واگر زراعت در آن ممكن نباشد ولى بتوانند كارى كنند كه زراعت ممكن شود مزارعه صحيح است . 7 - نوع كشاورزى را تعيين كنند ، ولى اگر در آن محل تنها كشت يك نوع محصول