تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 321

مساهمون:

ص٣٢١
يك فقير ندهد ، مگر اين كه مقدار زكاتى كه بر أو واجب شده كمتر باشد ، مانند اين كه زكات نصاب أول را در مثل طلا ونقره داده باشد وفعلا روى نصاب دوم سال گذشته باشد . " مسأله 1823 " مالك مىتواند زكات را از خود جنس مورد زكات يا از قيمت آن بپردازد ، بلكه مىتواند منفعت چيزى را - مانند سكونت در خانه - بابت زكات حساب نمايد . واگر بخواهد قيمت را بپردازد بايد قيمت زمان پرداخت را حساب كند ، ولى چنانچه قيمت زمان تعلق زكات بيشتر باشد احتياطا همان را حساب نمايد . " مسأله 1824 " اگر مالك از پرداخت زكات امتناع نمايد مستحق نمىتواند به عنوان تقاص وگرفتن حق خود از مال أو چيزى بردارد ، مگر اين كه از حاكم شرع جامع الشرايط - به شكل خصوصي يا عمومى - اجازه بگيرد . " مسأله 1825 " مستحق زكات نمىتواند آن را به كمتر صلح كرده يا به مالك ببخشد ، ونيز نمىتواند چيزى را گرانتر از قيمت آن بابت زكات قبول نمايد . " مسأله 1826 " مكروه است انسان از مستحق درخواست كند زكاتى را كه از أو گرفته به أو بفروشد ، ولى اگر خود مستحق بخواهد چيزى را كه گرفته بفروشد ، پس از آن كه آن را قيمت نمود شخص زكات دهنده در خريد آن مقدم است . " مسأله 1827 " بهتر است " زكات " را آشكارا و " صدقه مستحبى " را مخفيانه بپردازند . تصرف ومعامله در زكات : " مسأله 1828 " اگر پيش از پرداخت زكات محصولى كه زكاتش واجب شده خود مالك يا عائله أو مقدارى از آن را مصرف كنند يا به فقير بدهند ، بايد زكات آن مقدار را پرداخت نمايند . " مسأله 1829 " اگر كسى گندم يا جو يا خرما ويا انگور را خريدارى نمايد وشك كند كه فروشنده زكات آن را داده است يا نه ، چيزى بر أو واجب نيست ، ولى اگر بداند زكات آن را نداده دو صورت دارد : الف - چنانچه حاكم شرع معامله مقدارى را كه بايد بابت زكات پرداخت شود اجازه ندهد ، معامله آن مقدار محل اشكال است وحاكم شرع مىتواند آن مقدار را از خريدار بگيرد . ب - اگر حاكم شرع معامله آن مقدار را اجازه دهد ، معامله صحيح است وخريدار بايد قيمت آن مقدار را به حاكم شرع پرداخت كند ، ودر صورتي كه پول آن را به فروشنده