مقدم بدارد ، واگر از بين رفته باشد بايد مال أو را به نسبت بدهيهايش تقسيم نمايند . ولى
اگر حج نيز بر أو واجب بوده بنابر احتياط حج را بر ساير ديون ميت مقدم بدارند ، ودر
آنچه در حج مصرف مىكنند قصد زكات نمايند .
" مسأله 1837 " ميتى كه بدهكار است ومالي هم دارد كه زكات آن واجب شده ، بايد
أول زكات مالش را بپردازند وسپس بدهى أو را ادا نمايند .
" مسأله 1838 " ميتى كه بدهكار است وگندم يا جو يا خرما ويا انگور هم دارد
دو صورت دارد :
الف - اگر پيش از آن كه زكات اينها واجب شود وارثان دين ميت را از دارايى ديگر أو
پرداخت كنند ، سهم هر كدام به مقدار نصاب برسد بايد زكات آن را پرداخت نمايد .
ب - اگر پيش از آن كه زكات اينها واجب شود دين أو را ادا نكنند دو حالت دارد :
1 - چنانچه دارايى ميت تنها به اندازه دين أو باشد ، واجب نيست زكات اينها را پرداخت
نمايند .
2 - اگر دارايى ميت بيشتر از دين أو است ، چنانچه پرداخت تمام دين به طلبكار موقوف
به پرداخت مقدارى از گندم ، جو ، خرما ويا انگور است ، اين مقدار مشمول زكات
نمىشود ، ولى بقيه كه متعلق به ورثه است سهم هر كدام به حد نصاب برسد بايد زكات آن
را بپردازد .
" مسأله 1839 " كسى كه بدهكار است ونمى تواند بدهى خود را بپردازد - اگر چه
براي مخارج نياز نداشته باشد - طلبكار مىتواند طلب خود را بابت زكات حساب كند .
" مسأله 1840 " كسى كه از فقير طلبكار است مىتواند طلب خود را بابت زكات
حساب كند ، به شرط اين كه فقير بدهى خود را در راه گناه صرف نكرده باشد ، يا اگر در راه
گناه صرف كرده از آن توبه كرده باشد .
" مسأله 1841 " اگر فقير بميرد ودارايى أو به اندازه قرضش نباشد ، طلبكار مىتواند
باقيمانده طلبي را كه از أو دارد بابت زكات حساب كند ، واگر دارايى أو به اندازه قرضش
باشد ولى وارثان از اداى بدهى أو امتناع كنند يا به جهت ديگرى انسان نتواند طلب خود
را بگيرد ، بنابر أقوى مىتواند طلب خود را بابت زكات حساب نمايد .
مصرف زكات
" مسأله 1842 " زكات را مىتوان در هشت مورد مصرف نمود :
أول - فقير ، وأو كسى است كه همه يا بخشي از هزينه هاى ساليانه خود وافراد تحت