روزه خود وهمسرش بر أو واجب مىشود ، ولى اگر زن به جماع راضى بوده ويا زن
شوهرش را به جماع يا كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند وأدار نمايد ، كفاره هر كدام
به عهده خودش مىباشد .
" مسأله 1541 " اگر مرد روزه دار همسر روزه دار خود را به جماع مجبور كرده وزن
در وسط كار به جماع راضى شده است ، دو كفاره بر مرد ويك كفاره بر زن واجب
مىشود ، ولى اگر مرد همسر خود را به مبطلات ديگرى غير از جماع مجبور كند ، كفاره
روزه زن بر هيچ يك از آن دو واجب نيست .
" مسأله 1542 " اگر مرد روزه دار در ماه رمضان با همسر روزه دار خود كه خواب
است جماع نمايد يك كفاره بر أو واجب مىشود ، وروزه زن صحيح است وكفاره هم بر
أو واجب نيست .
" مسأله 1543 " كسى كه به واسطه مسافرت يا بيمارى روزه نمىگيرد نمىتواند زن
روزه دار خود را به جماع مجبور كند ، واگر مجبور نمايد كفاره بر خود مرد واجب
نيست ، ولى بنابر احتياط واجب كفاره زن را بپردازد .
" مسأله 1544 " انسان نبايد در بجا آوردن كفاره كوتاهى كند ، ولى لازم نيست فورا
آن را انجام دهد ، هر چند بهتر است . واگر چند سال طول بكشد وكفاره را بجا نياورد
چيزى به آن افزوده نمىشود .
" مسأله 1545 " كسى كه قضاى روزه رمضان را گرفته ، اگر تا اذان ظهر آن را باطل
نكرده است ديگر نمىتواند باطل كند ، واگر بعد از ظهر از روى عمد آن را باطل كند بايد
به ده فقير هر كدام يك مد ( حدود 750 گرم ) طعام بدهد ، واگر نمىتواند بايد سه روز
روزه بگيرد وبنابر احتياط واجب بايد پى در پى باشد . وبنابر احتياط مستحب خوب است
به جاى ده فقير شصت فقير را طعام بدهد .
مواردى كه فقط قضاى روزه واجب است
" مسأله 1546 " در موارد زير تنها قضاى روزه بر انسان واجب مىشود :
1 - هر گاه بدون انجام كارى كه روزه را باطل مىكند قصد كند روزه خود را به هم بزند
وروزه نباشد ، يا نيت ريا كند ويا نيت روزه نكند .
2 - هر گاه در ماه رمضان غسل جنابت را فراموش كند وبا حال جنابت يك يا چند روز
روزه بگيرد .
3 - هر گاه در ماه رمضان بدون اين كه تحقيق كند صبح شده يا نه كارى كه روزه را باطل