" مسأله 739 " كسى كه نمىدانسته با بدن ولباس نجس نماز باطل است وبا آن حالت
نماز خوانده ، چنانچه توجه داشته ودر ياد گرفتن مسأله كوتاهى كرده باشد نمازش باطل
است ، ودر غير اين صورت نيز بنابر احتياط نمازش را دوباره بخواند .
" مسأله 740 " كسى كه در اثر ندانستن مسأله نجس بودن چيز نجسى را نمىدانسته
وبا آن نماز خوانده ، چنانچه در ياد گرفتن مسأله كوتاهى كرده باشد نمازش باطل است ،
ودر غير اين صورت نيز بنابر احتياط نمازش را دوباره بخواند .
" مسأله 741 " كسى كه پس از نماز متوجه نجس بودن بدن يا لباس خود شده نمازى
كه خوانده صحيح است ، واحتياط مستحب آن است كه اگر وقت مانده دوباره نماز را
بخواند . وكسى كه نجس بودن بدن يا لباس را مىدانسته ولى فراموش كرده ، نمازهايى كه
خوانده باطل است ، واگر وقت نماز گذشته بنابر احتياط واجب قضا نمايد .
" مسأله 742 " اگر كسى در بين نماز متوجه شود كه بدن يا لباس أو نجس است وبعد
از توجه چيزى از نماز را نخوانده باشد ، يا بفهمد بدن يا لباس أو نجس است وشك كند كه
همان وقت نجس شده يا قبلا نجس بوده ، يكى از دو صورت را دارد :
1 - صورتي كه وقت نماز وسعت دارد ، ودر اين فرض نيز دو حالت وجود دارد :
الف : چنانچه طورى باشد كه اگر بدن يا لباس را آب بكشد يا لباس را عوض كند يا
بيرون آورد صورت نماز به هم مىخورد يا اگر لباس را بيرون آورد برهنه مىماند ، بايد نماز
را رها كند وبا بدن ولباس پاك نماز بخواند .
ب : چنانچه به گونه اى باشد كه صورت نماز به هم نمىخورد ، بايد بدن يا لباس را
تطهير ويا عوض نموده ونماز را تمام كند ونمازش صحيح است .
2 - صورتي كه وقت نماز تنگ است ، ودر اين فرض هم دو حالت وجود دارد :
الف : چنانچه آب كشيدن بدن يا لباس يا عوض كردن لباس صورت نماز را به هم
مىزند ، بايد با همان حال نماز را بخواند ونماز أو صحيح است ، ولى در صورتي كه لباس
أو نجس بوده احتياطا قضاى نماز را هم بجا آورد .
ب : چنانچه به گونه اى باشد كه صورت نماز به هم نمىخورد ، بايد بدن يا لباس را آب
كشيده ويا عوض كند ونماز را تمام نمايد .
" مسأله 743 " كسى كه در پاك بودن بدن يا لباس خود شك دارد وقبلا نيز يقين
به نجاست آن نداشته وبعد از نماز بفهمد كه بدن يا لباسش نجس بوده است ، چنانچه بدون
تفحص نماز خوانده بنابر احتياط نماز خود را دوباره بخواند ، واگر بعد از تفحص نماز
خوانده نمازش صحيح است .
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 143
مساهمون: الشيخ المنتظري
ص١٤٣