كُلَّما أَرادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْها مِنْ غَمٍّ أُعِيدُوا فِيها وَ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ
« 1 » ؛
هرگاه بخواهند از دوزخ بهدرآيند و از غم و اندوه آن نجات يابند باز فرشتگان عذاب آنان را به دوزخ برگردانند و گويند : باز بايد عذاب آتش سوزان را بچشيد .
خدا تنها ياور ، قرآن حجت
و كفى باللّه منتقما و نصيرا ؛ كافى است خداوند انتقامگيرنده ( از مجرمين ) و ياور ( براى مؤمنين ) .
خداى تعالى مىفرمايد :
. . . وَ لِلَّهِ جُنُودُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ . .
. « 2 » ؛ و براى خداست لشكرهاى آسمانها و زمين .
إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ
« 3 » ؛
فرمان نافذ خدا ( در عالم ) چون ارادهء خلقت چيزى را كند به محض اينكه گويد :
موجود باش ، بلافاصله موجود خواهد شد .
. . . إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ * وَ ما ذلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ
« 4 » ؛
اگر بخواهد شما جنس بشر ، همه را در زمين نابود مىسازد و خلقى ديگر از نو مىآفريند ، و اين كار اصلا بر خدا دشوار نيست .
و كفى بالكتاب حجيجا و خصيما ؛ كافى است قرآن احتجاجكننده و دشمن ( با آنان كه از او پيروى نكردهاند ) .
لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ . .
. « 5 » ؛
و اگر ما اين قرآن را بر كوه نازل مىكرديم مشاهده مىكردى كه كوه از ترس خدا خاشع و ذليل ، متلاشى مىگشت .
هامش
( 1 ) . حج ( 22 ) آيهء 22 .
( 2 ) . فتح ( 48 ) آيهء 4 .
( 3 ) . يس ( 36 ) آيهء 82 .
( 4 ) . ابراهيم ( 14 ) آيهء 19 و 20 .
( 5 ) . حشر ( 59 ) آيهء 21 .