و لا تكونوا ابناء الدّنيا ؛ نه از فرزندان دنيا .
اينگونه در نسخهء مصرى آمده ، و لكن در ساير نسخ « من أبناء الدنيا » آمده كه اين صحيح است .
آرى ، دنيا همچون گياه زمينى است كه بر اثر آب باران روئيده و آنگاه پس از چند روز چنان خشك شود كه گويى ديروز در آن هيچ نبوده است .
در خبر آمده : هرگاه به وليمهاى و تشييع جنازهاى ( همزمان ) دعوت شديد ، دومى را اختيار كنيد ؛ زيرا كه آن شما را به ياد آخرت مىاندازد ، و اوّلى به دنيا « 1 » .
. . . إِنَّما هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا مَتاعٌ وَ إِنَّ الْآخِرَةَ هِيَ دارُ الْقَرارِ
« 2 » ؛
اين زندگانى ( فانى ) دنيا متاع ناچيزى بيش نيست و سراى آخرت منزلگاه ابدى است .
فإنّ كلّ ولد سيلحق بأمّه يوم القيمه ؛ زيرا در روز قيامت هرفرزندى به مادر خود ملحق مىشود .
اينگونه در دو نسخهء مصرى و « حد » آمده . و لكن در نسخه « ثم » و « خو » آمده : « فإنّ كلّ ولد سيلحق بأبيه يوم القيمة ؛ در روز قيامت هرفرزندى به پدرش ملحق مىگردد » .
در خبر آمده : در روز قيامت همهء مردم را به نامهاى مادرانشان مىخوانند ، مگر شيعيان امير المؤمنين عليه السّلام كه به علت حلالزادگى به اسامى پدرانشان خوانده مىشوند . « 3 »
امروز عمل و فردا حساب
و إنّ اليوم عمل و لا حساب و غدا حساب و لا عمل ؛ بهراستى امروز روز عمل است نه حساب ، و فردا موقع حساب است نه عمل .
در كشكول شيخ بهائى از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نقل شده كه ، در روز قيامت براى
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 1 ، ص 169 ، ح 490 .
( 2 ) . غافر ( 40 ) آيهء 39 .
( 3 ) . بحار الأنوار ، ج 7 ، ص 240 .