و زحزحوا عن النّار ؛ و از آتش دور .
فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ ؛
« 1 »
پس هركس خود را از آتش جهنم دور داشت و به بهشت ابدى درآمد چنين كسى فيروزى و سعادت ابد يافت ، و ( بدانيد ) كه زندگانى دنيا به جز متاعى فريبنده نخواهد بود .
و اطمأنّت بهم الدّار و رضوا المثوى و القرار ؛ در بهشت آرام و از جايگاه خود خشنود . در صحاح آورده : ثوى بالمكان ؛ يعنى اقامت گزيد . . . . و أبو المثوى ، مرد صاحبخانه و أمّ المثوى زن صاحبخانه را گويند .
يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ * ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً * فَادْخُلِي فِي عِبادِي * وَ ادْخُلِي جَنَّتِي ؛
« 2 »
اى نفس قدسى مطمئن و دل آرام ( به ياد خدا ) ! امروز به حضور پروردگارت باز آى كه تو خشنود ( به نعمتهاى ابدى او ) و او راضى از تو است . بازآى و در صف بندگان خاصّ من درآى و در بهشت من داخل شو .
وَ هذا صِراطُ رَبِّكَ مُسْتَقِيماً قَدْ فَصَّلْنَا الْآياتِ لِقَوْمٍ يَذَّكَّرُونَ * لَهُمْ دارُ السَّلامِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ هُوَ وَلِيُّهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ ؛
« 3 »
اين راه خداى تو است كه مستقيم است . ما آيات خود را براى گروهى از بندگان شايستهاى كه بدان پند مىگيرند بهخوبى روشن ساختيم آنها را نزد خدا دار سلامت و خانهء آسايش است و خدا دوستدار آنهاست براى آنكه نيكوكار بودند .
. . . وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ * جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُؤْلُؤاً وَ لِباسُهُمْ فِيها حَرِيرٌ * وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَكُورٌ * الَّذِي أَحَلَّنا دارَ الْمُقامَةِ مِنْ فَضْلِهِ لا يَمَسُّنا فِيها نَصَبٌ
هامش
( 1 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 185 .
( 2 ) . فجر ( 89 ) آيات 27 - 30 .
( 3 ) . انعام ( 6 ) آيات 126 و 127 .