الْقارِعَةُ * مَا الْقارِعَةُ * وَ ما أَدْراكَ مَا الْقارِعَةُ * يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَراشِ الْمَبْثُوثِ * وَ تَكُونُ الْجِبالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ ؛
« 1 »
قارعه چيست ؟ همان روز وحشت و اضطراب ، كه دلهاى خلايق را از ترس درهم كوبد . چگونه حالت آن روز هولناك را تصوّر توانى كرد . در آن روز سخت مردم مانند ملخ به هرسو پراكنده شوند و كوهها از هيبت آن همچون پشم زده متلاشى گردد .
پرهيزكاران به سوى بهشت
و سيق الّذين اتّقوا الى الجنّة زمرا ؛ و متقيان خداترس را فوجفوج به سوى بهشت برند . اقتباس است از آيهء شريفه 73 سورهء زمر :
وَ سِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَراً حَتَّى إِذا جاؤُها وَ فُتِحَتْ أَبْوابُها وَ قالَ لَهُمْ خَزَنَتُها سَلامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدِينَ ؛
. . . و چون بدانجا رسند همهء درهاى بهشت به رويشان به احترام بگشايند و خازنان بهشتى به تهنيت گويند سلام بر شما باد كه چه عيش ( ابدى ) نصيب شما گرديد ! حالى در اين بهشت ابد درآييد و جاودان متنعّم باشيد .
وضع و حال بهشتيان
قد أمن العذاب ؛ حالى كه از عذاب ايمن باشد .
الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ ؛
« 2 »
آنانكه ايمان به خدا آورده و ايمان خود را به ظلم و ستم نيالودند ايمنى آنها راست و هم آنها به حقيقت هدايت يافتهاند .
و انقطع العتاب ؛ و از عتاب و توبيخ رهيده . در صحاح آورده خليل گفته : عتاب ، سرزنش فرومايگان و گفتگوى خشمگينانه است .
هامش
( 1 ) . قارعه ( 101 ) آيات 1 - 5 .
( 2 ) . انعام ( 6 ) آيهء 82 .