فرمود : علىّ بن الحسين موسوى .
ابو سعيد نامهاى با عنوان علمالهدى براى او نوشت .
او از ديدن اين عنوان گفت : خدا را ، خدا را ، دربارهء كار من ، مرا شرم مىآيد كه اين لقب بر من نهاده شود .
وزير به او گفت : به خدا سوگند اين عنوان را براى تو ننوشتم مگر به فرمان اميرالمؤمنين عليه السلام .
آنگاه خليفهء وقت ، قادر عباسى از اين مطلب با خبر شده به مرتضى نوشت : اى علىّ بن الحسين ! لقبى را كه جدّت اميرالمؤمنين عليه السلام بر تو نهاده بپذير . و او قبول كرد .
و مردم آن را شنيدند . « 1 »
9 - خوابى كه هر سه نفر ديدند
دارالسلام نورى : حسين بن مظفّر حمدانى قزوينى و عبدالجبّار مقرى رازى و حسن بن حسين معروف به حسكا ساكن رى در بغداد كتاب نهايه شيخ طوسى رحمه الله را با هم بحث و مذاكره نموده بر بعضى از مطالب آن ايراد و اشكال مىگرفتند .
اتّفاقاً هر سه نفر آنان به نجف اشرف مشرّف شدند ، تصميم گرفتند كه سه روز روزه بگيرند و شب جمعه غسل نموده به حرم مشرّف شوند و دعا كنند تا شايد مسائل مورد اختلاف برايشان روشن شود .
چون چنين كردند ، اميرالمؤمنين عليه السلام را در خواب ديدند كه به آنان فرمود : « در فقه آل محمّد صلى الله عليه و آله كتابى مطمئنتر از كتاب نهايه نوشته نشده است ؛ زيرا نويسندهاش بر اخلاص و پاكى نيّت تكيه داشته است » .
هامش
( 1 ) - ناصريات : 13 ؛ الكنى والألقاب : 2 / 482