فرمود : وضو بگير و دو ركعت نماز بجا بياور و برخيز ، رو به قبله در زير آسمان بگو : « سلام الله الكامل التام الشامل العام . . . » - كه در زيارتهاى آن حضرت آمده است - و حاجت خود را بطلب .
از خواب بيدار شدم و يقين به فرج و گشايش داشتم . و هنوز مقدار زيادى از شب باقى بود ، از ترس فراموشى فوراً دعا را نوشتم . تا اينكه گويد : پس از آن كه آن دعا را به همان كيفيت كه در خواب ديده بودم . خواندم ، هنوز خورشيد سر از افق بر نياورده بود كه گرفتاريم بر طرف شد ، و تا آخر عمر ديگر چنان مشكلى برايم پيش نيامد . و تا به امروز هيچ كس اطّلاع نيافت كه آن ناراحتى و گرفتاريم چه بود . « 1 »
اين زيارت را سيّد بن طاووس در مصباح و كفعمى در بلد الأمين نقل كردهاند . « 2 »
3 - دعاى عَبَرات و خلاصى از زندان
دارالسلام نورى : از خط بعضى فضلا ، از پسر علّامه ، « 2 » از پدرش ، از جدّش نقل شده كه سيّدرضىالدين ( محمّد بن محمّد بن محمّد بن آوى ) مدّت زيادى در زندان يكى از امراى سلطان ( جر ماغون ) در وضع بسيار بدى گرفتار بود ، تا اينكه حضرت حجّت ( عج ) را در خواب ديد ، گريست و به آن حضرت عليه السلام عرضه داشت : در خلاصيم شفاعت كنيد .
امام عليه السلام به او فرمود : دعاى عَبَرات را بخوان .
پرسيد : چه دعايى است ؟
فرمود : در كتاب مصباح تو مىباشد .
هامش
( 1 ) - مزار : 671 .
( 2 ) - مصباح الزائر : 226 - 225 ؛ البلد الأمين : 158
( 2 ) - يعنى : فخرالمحقّقين محمّد بن حسن بن يوسف بن مطهّر حلّى