فصل چهل و نهم سياست
1 - راهنمايى امير مؤمنان ( ع )
( 1 ) ايرانيان از اهل همدان و رى و اصفهان و نهاوند و قومس با هم مكاتبه نموده ، نوشتند كه محمد پادشاه عرب و آورندهء كتاب و آيين تازه از دنيا درگذشته و پس از او ابو بكر بر آنان سلطنت نموده و او پس از اندك زمانى به هلاكت رسيده و پس از او عمر خليفه شده و خلافتش به درازا كشيده و بر شهرهاى شما دست يافته و سپاهيانش با شما در ستيزند ، و دست از شما برنمىدارد مگر اين كه با او از در جنگ وارد شده ، لشكريانش را از خانه و كاشانهء خود بيرون نموده و به طرف او لشكركشى كنيد .
آنان همه بر اين انديشه ، عهد و پيمان محكم بستند . اين خبر به اهل كوفه رسيد .
آنان عمر را در مدينه از ماجرا مطلع ساختند . عمر از شنيدن اين خبر هراسان گرديده به مسجد رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - وارد شد و به منبر رفت و پس از ثناى الهى چنين گفت : اى گروه مهاجر و انصار ! همانا شيطان ، جمعيتهاى فراوانى را گرد آورده تا بر عليه شما قيام كند و چراغ فروزان حق را خاموش نمايد ، اينك اهل همدان و اصفهان و . . . با آن كه نژاد و آيين مختلف دارند ولى با هم پيمان بستهاند