و در كرانه غربى بغداد كه منسوب به مزار شريف وى كاظمين نام گرفته و به بغداد متصل است « 1 » ، مدفون گرديد . نام مادر وى حميده بربريه است . « 2 »
هامش
مىكرد . اما فضل از اين فرمان سر پيچيد . هارون از اين كار به خشم آمد و مسرور خدمتكار خود را خواست و گفت : با نامهرسانان برو و به محض رسيدن ( به بغداد ) بر موسى بن جعفر وارد شو و چنانچه او را در آسايش و راحتى ديدى اين نامه را به عباس بن محمد بده و او را به انجام آنچه در آن است دستور ده . هارون نامه ديگرى را به وى داد كه به سندى بن شاهك برساند و از وى بخواهد دستورات عباس بن محمد را گردن نهد . . .
همينگونه هم شد و فرستاده هارون به سرعت خود را به فضل بن يحيى رساند و در حالى كه سرگشته و هراسان بود همراه وى سوار شد تا آنكه بر عباس وارد شد . عباس تازيانه و فلكى خواست و دستور داد كه لباس از تن فضل بدر آوردند و سندى بن شاهك بر وى صد تازيانه فرود آورد و با رنگ پريده خارج شد . . . مسرور ، رشيد را از آنچه گذشت ، آگاه نمود و رشيد نيز دستور داد كه امام را به سندى بن شاهك تحويل دهند . سندى ملعون نيز وى را در بساطى پيچاند و خدمتكاران مسيحى را گفت كه بر آن نشينند : مقاتل الطالبيين : 417 ، عمده الطالب : 196 ، غايه الاختصار : 91 ، الفخرى : 128 ، ارشاد مفيد : 2 / 41 - 240 ، مناقب ابن شهر آشوب : 3 / 324 ، كشف الغمه : 2 / 230 ، نور الابصار : 306 ، الاتحاف بحب الاشراف : 150 ، الصواعق المحرقه : 122 .
( 1 ) - از مناطق بغداد در آن ايام بوده : فرق الشيعه : 2 - 81 : قبر موسى كاظم مزارى معروف در ميان شيعه است كه آن قبر را باب الحوائج نام نهادهاند ، كفايه الطالب : 457 ، مروج الذهب : 3 / 355 ، البدايه و النهايه : 10 / 183 .
( 2 ) - ارشاد مفيد : 2 / 215 ، مقاتل الطالبيين : 413 ، عيون الاخبار : 1 / 85 ح 7 ، كافى : 1 / 476 ، مناقب شهر آشوب : 3 / 437 ، كشف الغمه : 2 / 237 ، تاريخ اهل البيت : 123 ، الهدايه الكبرى : 263 ، دلائل الامامه : 148 .