امام پانزده فرزند دختر و پسر داشت كه عبارتند از : زيد « 1 » و ام الحسن و ام الحسين كه مادرشان ام بشير دختر ابى مسعود خزرجى است ،
هامش
روايت نود زن هم كه از سوى نويسنده نور الابصار : 111 ذكر شده آنگونه كه خود تصريح كرده ، مرسل است و روايت مرسله مورد اعتماد نيست .
اما دو روايت اخير كه نويسنده قوت القلوب : 2 / 246 يعنى ابو طالب مكى محمد بن على بن عطيه ( م 386 ) آنها را ذكر كرده هم چه خود نويسنده و چه نوشتههايش مورد اعتماد نيستند چراكه وى مبتلا به هيسترى است و مىگويد : براى مخلوقان چيزى مضرتر از خدا وجود ندارد : البدايه و النهايه : 11 / 319 ، لسان الميزان : 5 / 300 ، المنتظم فى تواريخ الملوك و الامم : 7 / 190 .
خلاصه كلام : اين سخنان باطل را منصور دوانيقى جعل كرد و مورخان همانطور كه نويسندگان مروج الذهب : 3 / 226 و صبح الاعشى : 1 / 233 و جمهره رسائل العرب : 3 / 92 ذكر كردهاند ، آن را از او گرفتهاند . سپس گروههاى ميسيونرى مانند آمنس و ديگران در دايره المعارف : 7 / 400 به دروغ پراكنى عليه وى پرداختند . آنچه مسلم و ثابت است اينكه امام با يك زن باكره و نه زن بيوه ازدواج نموده است .
( 1 ) - مادرش از خزرج بود . او جليل القدر و طبعى بزرگوار داشت و بسيار نيكوكارى و احسان مىنمود . متولى صدقات رسول خدا بود و در زمان سليمان بن عبد الملك از توليت آن بر كنار و پس از هلاكت سليمان و در زمان عمر بن عبد العزيز بار ديگر منصب به دو بازگردانده شد . در نود سالگى وفات يافت و گفتهاند صد سالگى . زيد در حالى از دنيا رفت كه هيچگاه ادعاى امامت ننمود و هيچكس از شيعه و غير آن نيز چنين ادعايى براى وى قائل نشده است : ارشاد مفيد : 2 / 3 - 20 ، طبقات : 5 / 34 ، انساب الاشراف : 3 / 72 ، سير اعلام النبلاء : 4 / 487 ، المعارف : 212 ، تاريخ دمشق :
2 / 32 ، تهذيب التهذيب : 2 / 237 ، تاريخ بغداد : 7 / 304 ، شرح الاخبار : 3 / 196 .