وضع بدينگونه بود كه مسلمانان برخى مشركان را كشته و جنگ به پايان مىرسيد .
اما جنگهاى امام پس از پيامبر ( ص ) سه جنگ جمل و صفين و نهروان بودند كه در آنها با ناكثين و قاسطين و مارقين به نبرد پرداخت .
هامش
النهج : 9 / 173 خطبه 154 ، تاريخ ابن عساكر : ترجمه امام على از جابر : 2 / 310 و 311 ، تاريخ ابن كثير : 7 / 356 .
در شرح النهج ابن ابى الحديد : 2 / 78 چ اول مصر در انتهاى حديث آمده است : عايشه وارد شد در حالى كه آن دو به نجوا مشغول بودند . پس گفت : اى على من جز يك روز از نه روز نصيبى ( از پيامبر ( ص ) ) ندارم . آيا مرا ( براى روز خود با پيامبر ( ص ) ) رها نمىكنى ؟ . در اينجا در صدد ذكر هر آنچه در اين گفتگوهاى دو نفره گذشت نيستيم زيرا امام براى دريافت ( سخنان رسول خدا ) به ويژه بعد از نزول آيه 12 سوره مجادله ( اى كسانى كه ايمان آورديد اگر با رسول خدا به نجوا پرداختيد پيش از آن صدقهاى بدهيد ) ، سخت تلاش مىكرد . طبرى در حديثى طولانى مىگويد :
هيچكس جز على بن ابى طالب به نجوا با پيامبر ( ص ) نپرداخت : تفسير طبرى : 28 / 14 و 15 ، الدر المنثور : 6 / 185 ، اسباب النزول : 308 ، تفسير سيوطى : 6 / 185 ، ذخائر العقبى : 72 ، مجمع الزوائد :
9 / 36 ، خصائص نسائى : 40 ، مستدرك الصحيحين : 3 / 39 - 138 ، الكشاف : 4 / 76 .