به جاى خود ، و حساب آنان با خدا باشد . . . آنگاه خداوند فتح را بر دستان على قرار داد . » « 1 »
هامش
( 1 ) - رجوع شود به كتاب « نهج الحق » از علامه حلى .
حديث رايت از احاديث مشهور و متواتر ميان اهلسنت و شيعيان است . بخارى به شرح كرمانى :
16 / 98 / 3935 و 5 / 22 و 23 كتاب بدء الخلق باب مناقب على بن ابى طالب ، و 171 باب غزوه خيبر و 76 ، المغازى : 76 ، عمده القارى فى شرح صحيح البخارى : 4 / 73 و 208 و 12 / 190 ح 2744 و 207 ح 2771 و 16 / 216 ، المناقب چ مصر ، و كتاب الجهاد و السير باب ما قيل فى لواء النبى : 64 ، حديث را آنگونه كه آمد روايت نمودهاند .
اين حديث با الفاظ متعدد و معانى يكسان روايت شده و بر افضليت مطلق ( على ) به اعتراف عمر خليفه دوم دلالت دارد كه مىگفت : على را سه خصلت داده شد كه اگر يكى از آنها را داشتم ، برايم از شتران سرخ مو بهتر بود . گفتند : آن سه خصلت كدامند ؟ گفت : ( پيامبر ( ص ) ) دختر خود فاطمه را به ازدواج او درآورد ، سكونت وى در مسجد كه بر او روا بود و بر من نبود و ( اعطاى ) رايت در روز خيبر : الصواعق المحرقه : 87 ، تاريخ سيوطى : 66 ، منتخب كنز العمال هامش مسند احمد 5 / 39 . همچنين قول عمر كه گفت : امارت را هيچ خوش نداشتم مگر آن روز . پس خود را برتر و والاتر ديدم به اميد آنكه به آن فرخوانده شوم . . . در صدد بيان افضليت و پيامدهاى آن نيستيم : مسلم : 2 / 448 / 2404 و 449 / 2405 ، كتاب الفضائل ، و 173 ، كتاب المغازى باب 45 / 132 و : 4 / 1871 و 72 / 33 ، و : 7 / 121 چ عامره مصر ، 5 / 189 و 1440 و 1441 و 1871 چ محمد فواد و 3 / 1440 چ ديگر . همچنين الكامل ابن اثير : 2 / 216 و بسيار منابع ديگر . امام على رايت را در اختيار داشت و فتح توسط او صورت گرفت . حديث رايت را سبط ابن الجوزى در تذكره الخواص : 32 ، السيره الحلبيه بهامش السيره النبويه : 3 / 37 و 83 و السيره النبويه بهامش السيره الحلبيه : 2 / 196 و 201 ذكر كردهاند . نيز با الفاظ نزديك و طرق مختلف در صحيح بخارى كتاب الجهاد و السير باب ما قيل فى لوائ النبى : 4 / 64 به اسناد سلمه به الاكوع روايت شده كه