علامه حلى با نگاشتن كتاب « نهج الحق و كشف الصدق » با دليل و برهان در اثبات عقيده شيعه اماميه تلاش نمود و با بهرهگيرى از آنچه در كتابهاى اهل سنت بهويژه آمده بود ، به دفاع از اين عقايد پرداخت . فضل بن روزبهان اشعرى هم با نوشتن كتابى به نام « ابطال الباطل » در صدد پاسخگويى برآمد . شيخ المظفر اين دو كتاب را در يك كتاب گرد آورده و با جانبدارى از علامه ، به فضل پاسخ داده و بر آنچه علامه ذكر كرده ، افزودنىهاى بسيار از دلايل و اسناد ارائه داده و نام كتابهاى مورد استناد و شماره صفحه آنها را گردآورى كرده و بر آن نام دلائل الصدق نهاد كه شمار صفحاتش در قطع بزرگ نزديك هزار و سيصد صفحه مىباشد و به زيبايى به زيور طبع آراسته شد . اين كتاب ، ( خواننده ) را از مراجعه به كتابهاى كهن و نو در اينباره بىنياز مىكند چرا كه نويسنده آن از بزرگترين انديشمندان اماميه در قرن حاضر ( قرن بيستم ) است كه در دانش خود پيشگام و در شمار متاخران است و درنتيجه بر دانشهاى پيشينيان آگاهى يافته و آنسان بدانها افزود كه از هرافزودنى ديگر بىنياز شد .
خوشنودى و رحمت خدا بر او باد و تلاشهاى پربار مفيدش را پاداش دهد و بهرهاش را از بهشت همانند بهره اوليا و صديقان قرار دهد .
فضائل الإمام علي ( ع ) ( فضيلتهاى امام على ع ) ( فارسى ) — صفحة 273
مساهمون: محمد جواد مغنية
ص٢٧٣