سلمان فارسى « 1 »
هامش
( 1 ) - از نسل پادشاهان است و نياى پدرانش منوچهر بنيانگذار دومين دولت از دولتهاى فرس قديم است . اما سلمان انتساب به غير اسلام را رد مىنمود و مىگفت : من فرزند اسلامم . خداوند مرا به وسيله محمد آزاد نمود و با محمد مرا والايى داد و با محمد بىنيازم كرد . درود خدا بر محمد و خاندان پاكش باد و اين حسب و نسب من است . او منوچهر بن محمد بن تركانشاه ابو الفضل بن ابى الوفاء است : بنگر به : مختصر ابن الدبيثى : 350 ، العبر ، 4 / 226 ، بغيه الوعاه : 399 . از خلال نوشتههاى برخى مورخان چنين برمىآيد كه بر دين زردشت بوده مانند آنچه از پرسشهاى حمزه دار قطنى آشكار مىشود : 50 ، فهرست منتخب الدين : 152 و 351 ، ذيل تاريخ بغداد : 2 / 51 ، تذكره الحفاظ : 2 / 765 ، سير اعلام النبلاء : 1 / 555 . از شرح حال وى چنين برداشت مىشود كه وى اديبى فاضل و درستكار و راستگويى نيكسيرت بود : المستفاد من ذيل تاريخ بغداد : 1 / 175 ، تاريخ ابن خلدون : 4 / 498 ، معجم الأدباء : 19 / 196 .
پيامبر ( ص ) هم اصل و نسب وى را با حديث مشهور خود تعيين نمود آنجا كه فرمود : سلمان از ما اهلبيت است . او به سلمان محمدى و سلمان الخير و سلمان الحكمه و العلم و سلمان پاك و طيب و طاهر و صاحب الكتابين يعنى قرآن و انجيل هم شهرت يافته است .
جايگاه وى
از سران اصحاب و از مهتران آنان در دانش بود . يارى پرهيزكار و جهادگرى پركار براى پيامبر ( ص ) بود و نزد وى دوستى مكرم و محترم بهشمار مىآمد . ابن عبد البر در استيعاب : 2 / 56 چ 1939 مىگويد : ابو برده از پدرش از پيامبر ( ص ) روايت مىكند كه فرمود : خداوند به دوست داشتن چهار تن فرمانم داد و خبرم داد كه او نيز آنان را دوست دارد : على و سلمان و ابو ذر و مقداد .
همچنين : سنن ترمذى : 5 / 299 ح 3802 چ دار الفكر ، اسد الغابه : 5 / 251 ح 5069 ، مسند احمد :
5 / 351 ، تاريخ اسلام ذهبى : 2 / 409 ، جامع الاصول : 8 / 579 ح 6393 ، الصواعق المحرقه : 122 ، تاريخ ابن عساكر : 6 / 198 و : 21 / 409 و : 60 / 175 و 66 / 189 ، سنن ابن ماجه : 1 / 53 ح 149 ، مجمع الزوائد : 9 / 155 ، المعجم الاوسط : 7 / 156 ، كنز العمال : 11 / 639 ح 33111 ، فيض القدير شرح جامع الصغير : 2 / 271 ح 1692 ، تهذيب التهذيب : 1 / 286 چ حيدرآباد دكن ، تهذيب الاسماء