امام صادق ( ع ) او را سلمان محمدى مىناميد . « 1 » از عايشه روايت شده كه گفت : سلمان را با رسول خدا شبانه مجلسى بود كه به تنهايى مىنشستند تا بدانجا كه شايد بر وقت ما چيره مىشد . « 2 »
امام صادق مىفرمايد : سلمان مستمندان را دوست مىداشت و نيز دانش و دانشمندان را . « 3 »
هامش
كارت را به من بسپار . تا آنكه روزى سلمان را ديد و گفت : اى سلمان ، شاد باش ! سلمان گفت :
از چه بابت ؟ عمرو گفت : امير مومنان نسبت به تو فروتنى كرده ( جايگاه خود را پايين آورده و قبول نموده ) . سلمان گفت : به مانند من اينچنين گفته شود ؟ به خدا سوگند كه هرگز با ( دختر ) وى ازدواج نخواهم كرد : المبسوط : 5 / 23 ، البحر الزخار : 4 / 80 ، سلمان المحمدى : چ حيدريه سال 1371 ه ، سبل السّلام : 3 / 130 ، تاريخ الخميس : 1 / 351 ، السنن الكبرى : 7 / 273 ، التاريخ الصغير :
1 / 97 .
وفات
در سال 35 هجرى وفات يافت و در منطقهاى به نام سلمان پاك در كنارههاى شرقى دجله در سه فرسخى بغداد به خاك سپرده شد . مزار شريف وى مقصد هزاران زائر از مناطق مختلف است .
الاستيعاب : 2 / 59 - 53 ، الاصابه : 2 / 60 ، طبرى : 2 / 443 ، سيره ابن هشام : 4 / 335 ، مسند احمد :
1 / 55 ، الرياض النضره : 1 / 167 ، تاريخ الخميس : 1 / 188 ، ابن اثير : 2 / 126 ، ابن كثير : 5 / 245 ، تاريخ يعقوبى : 2 / 103 ، اسد الغابه : 3 / 222 .
( 1 ) - منابع پيشين .
( 2 ) - صحيح مسلم : 3 / 362 ، اسد الغابه : 2 / 331 ، الاستيعاب : 1 / 362 و : 2 / 572 ، سير اعلام النبلاء :
1 / 271 و 8 - 487 ، شرح النهج : 18 / 36 ، شيخ المضيره ابو هريره : 131 .
( 3 ) - مجمع الزوائد : 5 / 39 ، تحفه الاحوذى : 9 / 148 ، المصنف : 1 / 434 .