چون بنى اميه تيشهء ويرانى همهء اصولى را كه اين دين آورده بود ، به دست گرفته و كفر و الحاد را اعلام كرده و در ميان مردم با سياستى حكومت نموده بودند كه اثرى از حكم قرآن در آن ، ديده نمىشد .
( 1 )
شكست امويان
از نخستين پيروزيهاى درخشانى كه امام كسب كرد ، شكست دادن امويان بود ؛ زيرا فداكارى آن حضرت ، همهء پايهها و بنيادهايى را كه معاويه براى تحكيم حكومت خاندان ابو سفيان برپا داشته بود ، درهم كوبيد .
( 2 ) يكى از نويسندگان مىگويد : « آنچه معاويه براى پسرش يزيد ، طىّ سالها ساخته بود ، حسين ، در چند روز ، ويران ساخت ، مردم به خليفه با چشم تحقير و بىتوجهى نگريستند و مسلمانان از سياستش و از اينكه اين لكه به دولتشان چسبانده شده بود ، متنفر شدند و انتقاد كنندگان ، از او با صفات خدعه ، نيرنگ ، ظلم و ستم ، ياد كردند ، همهء اينها در سايهء هدايت و رهبرى حضرت حسين و خوشنامى آن حضرت و اتخاذ سياست حكيمانه در ايستادگى مقابل ستم آنان و برنامهاى استوارى كه براى دور ساختن سركشى و ستم آنان طرحريزى نمود ، دورانديشى و ايثار در اقداماتش صورت گرفت » « 1 » .
امام ، با نهضت مباركش ، آن سرها را سرنگون كرد چرا كه تكبّر ، آنها را پر نموده ، غرور ، سنگينشان كرد و خودسرى ، كورشان گردانيده بود .
( 3 ) « سيد مير على هندى » مىگويد : « كشتار كربلا ، جهان اسلام را به شدت تكان داد ؛ چيزى كه به فروريختن پايههاى دولت اموى ، كمك كرد » « 2 » .
هامش
( 1 ) ريحانة الرسول ، ص 176 .
( 2 ) مختصر تاريخ العرب .