غادروه بكربلا صريعا * لا سقى الغيث بعده كربلاء « 1 »
« آه اى حسين ! حسين را فراموش نكنم ، آنكه نيزههاى دشمنان او را زدند » .
« او را در كربلا بر روى زمين رها كردند ، پس از او باران بر كربلا نبارد » .
( 1 )
غمهاى ام البنين
« ام البنين » بر فرزندان نيكوكارش ، گريه و نوحهسرايى نمود ، آنان كه همراه برادرشان حضرت حسين عليه السّلام به شهادت رسيدند ؛ زيرا اندوه ، قلبش را شكافته بود ، وى با سوز دل بر آنان مىگريست .
( 2 ) بعضى از مورخان مىگويند : وى به سوى بقيع خارج مىشد و با اندوه و درد بر آنان نوحهسرايى مىكرد ، مردم در اطراف او جمع مىشدند و مرثيههاى اندوهبار وى براى فرزندانش را مىشنيدند و مىگريستند . از جمله كسانى كه براى اين منظور مىآمدند ، « مروان بن حكم » بود كه با وجود قساوت قلب و شدت دشمنىاش نسبت به اهل بيت عليهم السّلام « 2 » متأثر مىشد .
( 3 ) « علّامهء محقق مرحوم سيد عبد الرزاق مقرم » زنده بودن ام البنين را بعد از فاجعهء كربلا رد كرده و نوشته است كه وى پيش از آن ، وفات يافته بود « 3 » ، در حالى كه ابو الفرج و ديگر كسانى كه به اين مباحث اهتمام مىورزيدهاند ، گفتهاند كه وى زنده بوده است .
هامش
( 1 ) معجم البلدان 4 / 445 . الأغانى 18 / 62 .
( 2 ) مقاتل الطالبيين ، ص 56 .
( 3 ) مقرّم ، مقتل الحسين ص 336 .