بر آن طواف مىكنند ، از آن بركت مىجويند و به خدا تقرّب مىورزند ، همچنانكه محل طوافى شد براى فرشتگان مقرب خداوند ؛ چون « فضل بن يسار » از امام صادق روايت كرده كه از آن حضرت دربارهء برترين قبور شهيدان پرسيده شد و آن حضرت عليه السّلام فرمود : « آيا برترين شهيدان ، حسين بن على نيست ؟ سوگند به آنكه جانم در دست اوست ، پيرامون قبر او ، چهل هزار فرشتهء ژوليدهموى و خاكآلود هستند كه تا روز قيامت بر او مىگريند » « 1 » .
( 1 ) امام رضا عليه السّلام مىفرمايد : « در اطراف قبر امام حسين عليه السّلام هفتاد هزار فرشتهء ژوليدهموى و خاكآلود هستند كه تا روز قيامت بر آن حضرت گريه و زارى مىنمايند » « 2 » .
( 2 ) مرقد عظيم آن حضرت ، به استجابت دعا در آن ، بهرهمند گشته است ؛ زيرا هر غمگين يا نيازمندى را كه به سوى آن روى آورد ، خداوند او را گشايشى از آنچه در آن هست ، عنايت مىفرمايد .
( 3 ) « جواهرى » مىگويد :
تعاليت من مفزع للحتوف * و بورك قبرك من مفزع
تلوذ الدهور فمن سجد * على جانبيه و من ركع « 3 »
« تو بلندمرتبه گشتهاى كه چه پناهگاهى براى نيازمندان هستى و قبر تو مبارك باد كه چگونه پناهگاهى است » .
« روزگاران به آن پناه مىبرند در دو سويش به سجود و ركوع مىپردازند » .
( 4 ) مورخان مىگويند : امام هادى عليه السّلام بيمار شد و به « ابو هاشم جعفرى »
هامش
( 1 ) ابن مغازلى ، مناقب ، ص 397 ، ح 450 .
( 2 ) ذخائر العقبى ، ص 151 .
( 3 ) جواهرى ، ديوان 1 / 194 .