( 1 ) هيچ امّتى از امّتها ، مصيبتى دردناكتر و فجيعتر از فاجعهء كربلا مشاهده نكرده است ؛ زيرا هيچ مصيبتى از مصيبتهاى روزگار و يا فاجعهاى از فجايع دنيا وجود ندارد كه بر سبط پيامبر خدا و ريحانهء او نگذشته باشد . . . مصيبتهاى آن حضرت ، عواطف را اندوهگين و داغدار ساخت و حتى كم احساسترين مردم و سنگدلترين آنان را به درد آورد تا آنجا كه حتى « عمر بن سعد » ، آن ستمكار فرومايه نيز متأثر شد و از مصيبتهاى هولناك و سنگينى كه بر امام جارى گشت ، به گريه آمد . در فاجعهء كربلا ، حرمت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در عترت و ذريّهاش شكسته شد .
امام رضا عليه السّلام مىفرمايد : « روز حسين ، چشمهاى ما را مجروح و عزيز ما را خوار ساخت . . . » .
ما اينك به بيان فصلهاى آن فاجعهء جاويدان در دنياى غمها و حوادث دردناك همزمان با آن مىپردازيم .
( 2 )
پيشروى لشكر
نيروهاى جفاكار با جانهاى شرور و سرشار از كينهها و دشمنيها نسبت به عترت پاك ؛ پايهگذاران حقوق مظلومان و ستمديدگان و آنان كه به خاطر احقاق حق ، تلاش نموده بودند ، پيشروى خود را آغاز نمودند .
پيشقراولان سپاه ابن سعد در عصر روز پنجشنبه ، نهم ماه محرم به سوى امام حركت كردند ؛ زيرا دستورات شديدى از ابن زياد به فرماندهى كل رسيده