نمايند . وى خود را مخفى ساخت و مأموران به جستجوى او پرداختند تا اينكه عبيد اللّه بن حر او را دستگير كرد و به سوى سبخه برد و به قتل رساند « 1 » ، او غير از « عبيد اللّه بن حر جعفى » مىباشد .
ابن زياد ، در اطراف كوفه ، ديدبانها و اسلحه خانههايى ترتيب داد و « زجر بن قيس - جعفى » را بر نگهبانان گماشت و ميان وى و سپاه ابن سعد ، اسبان آمادهاى را مهيّا كرد و هر اتفاقى كه پيش مىآمد ، در همان وقت به اطلاع وى مىرسيد « 2 » .
( 1 )
فرار سپاهيان
اكثريت قاطع سپاهيان ابن زياد از يگانهاى نظامى خود گريختند و بسيارى از آنان از جنگ با سبط رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روىگردان شده ، پاى به فرار نهادند .
« بلاذرى » مىگويد : فرماندهاى كه با هزار نفر حركت مىكرد ، وقتى كه به كربلا مىرسيد ، تنها سيصد يا چهارصد نفر و يا كمتر از آن همراه وى بودند ، زيرا آنان بخاطر ناخرسندى از آن عمل ، پاى به فرار مىگذاشتند « 3 » .
آنان بدون هيچ شكى ، يقين داشتند كه اين جنگى گمراهانه است آنها با خدا و رسولش مىجنگند ، با كسى نبرد مىكردند كه به مودت و طاعتش مأمور بودند .
( 2 )
ابن زياد ستمگر در نخيله
به نخيله « 4 » رفت و در آنجا اردو زد ، در حالى كه دستههاى فراوانى از
هامش
( 1 - 2 - 3 ) انساب الاشراف 3 / 387 .
( 4 ) « نخيله » : در نزديكى منطقهء « ذى الكفل » بود كه امروز به « عباسيات » معروف است ، اين