( 1 ) اين خطابه ، قساوت و شدت را در برداشت و موارد زير را متضمن بود :
الف - حكم به اعدام هر كس كه مسلم را پناه دهد ، با هر جايگاه اجتماعى كه آن شخص ممكن است در منطقه داشته باشد .
ب - ديهء مسلم براى كسى خواهد بود كه او را بياورد .
ج - حكومت ، ده هزار درهم به كسى مىدهد كه بر مسلم دست يابد .
د - هر كس او را بياورد ، از مقربان نزد يزيد بن معاويه و مورد اعتماد وى خواهد بود .
ه - حكومت به هر كس كه مسلم را بياورد ، پاداشى مىدهد به اين ترتيب كه در هر روز يكى از خواستههايش برآورده مىگردد .
بيشتر آن فرومايگان ، آرزو كردند كه بر مسلم دست يابند تا آن پاداش را از فرزند مرجانه دريافت كنند و نزد يزيد بن معاويه مقرب گردند .
( 2 )
افشاى محل وجود مسلم
« بلال » فرزند جناب طوعه كه مسلم را پناه داده بود ، شبى طولانى را گذراند ؛ زيرا با بىصبرى منتظر طلوع صبح بود تا مقامات را از وجود مسلم در خانهاش آگاه سازد . وى آن شب را از شدت شادى و سرور ، به خواب نرفت ؛ چون به زعم وى ، همهء آرزوها و رؤياهايش درخشيده بود .
( 3 ) هنگامى كه صبح دميد ، با حالتى از اضطراب كه جلب نظر مىكرد ، به سوى كاخ شتافت . وى ، به سوى « عبد الرحمن بن محمد بن اشعث » كه از آن خاندان پليدى بود و نشانى از شرافت و جوانمردى نداشت ، شتافت و با وى راز گفت و او را از محل وجود مسلم نزد خود آگاه كرد . عبد الرحمن به وى دستور