مورد عفو قرار دهد ؟
( 1 ) معاويه ، كسى نبود كه براى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله حرمت يا قرابتى را رعايت كند تا اينكه به پسرش وصيت نمايد آل محمد صلّى اللّه عليه و آله را مراعات نمايد ، هرگز و ابدا چنين نبوده است ؛ زيرا معاويه در جاهليّت با پيامبر جنگيد تا اينكه در روز فتح مكه ، ناخواسته اسلام آورد و پس از آن ، با داماد پيامبر و جانشين و عموزادهء آن حضرت ، يعنى حضرت على جنگ كرد و به زور بر خلافت مسلمين مستولى شد و فرزند دخت پيامبر ، حضرت حسن را مسموم ساخت . پس آيا بعد از همهء اين موارد ، مىتوان باور كرد كه معاويه چنين وصيتى كرده باشد ؟
( 2 ) ممكن است او را وصيت كرده باشد كه امام را مخفيانه ترور كند و يا او را مسموم سازد و يا اينكه كسى را به سويش بفرستد كه شبانه او را ضربهاى بزند ، شايد اين فرض به صحت نزديكتر باشد تا آن وصيتنامه ، ولى مورخان - كه خداوند از آنها بگذرد - خواستند كه پدر را تبرئه كنند و همهء تبعات را بر گردن پسر بگذارند در حالى كه آن پدر و پسر ، از يك نهال و ميوهء يك گناه هستند » .
وى اضافه مىنمايد : « اگر اين وصيتنامهء ادعا شده ، صحت داشته باشد ، يزيد پس از مرگ پدرش چنان نمىبود كه هيچ هدفى جز به دست آوردن بيعت حضرت حسين عليه السّلام نداشته باشد چنانچه بر عامل خود در مدينه در مورد لزوم اجبار حسين عليه السّلام به بيعت ، آنچنان سختگيرى نمود » « 1 » .
( 3 )
مرگ معاويه
معاويه ، با پريشانى ، به سوى مرگ رفت و پيوسته از درد مىناليد و از
هامش
( 1 ) مجلهء الغرى ، سال هشتم ، شمارههاى 9 و 10 .