تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الوجوه والنظائر في القرآن الكريم ( بررسى زبانشناختى وجوه و نظاير در قرآن ) ( فارسى ) — صفحة 259

مساهمون:

ص٢٥٩

فرجام سخن

روش كار در اين پژوهش به قصد آزمون روش و تعدادى از فرضهاى نظرى آغاز گشت . اما روش ، تطبيق دستاوردهاى بررسى زبان‌شناسى نوين است كه آموزه‌هاى فلسفى متفكران معاصر غير عرب در حوزه‌هاى پژوهش عربى - اسلامى ، آن را به تحرّك وامىدارد . اما فرضها ، برخى از انديشه‌هايى است كه نويسنده آنها را از مبانى علوم عربى و حقايق آنها گمانه‌زنى كرده است و قصدش اين بود كه درستى يا نادرستى آن گمان را با قرار دادن بر محكّ تطبيق تحقّق بخشد . اين مبانى عبارتند از : 1 - بخش زيادى از مشكل در علوم قرآنى ، مشكل زبانى است . 2 - يكى از عناصر مهم در مشكل زبانى ، مشكل معنا يا تعيين دلالت است . 3 - علم وجوه و نظاير قرآنى همان بررسى مشترك لفظى در قرآن كريم است . 4 - آنچه كه نزد زبان‌شناسان عرب به مشترك لفظى معروف است ، نزد زبان‌شناسان معاصر ( اروپايى ) به چند معنايى شهرت دارد « 1 » . 5 - بافت ، تأثير بسزايى در تحديد معنا و جهت‌دهى فهم مفسّر دارد . 6 - رام كردن متون زبان براى تحليل پديده‌هاى بافت ، تجربهء قابل‌ملاحظه‌اى است كه ابعاد معنايى تازه‌اى از اين متون را آشكار مىسازد ؛ به‌طورى كه اين كشف با قرائت زبان و
هامش
( 1 )Multipel meaning.